Nadciśnienie - cichy zabójca

Co drugi Polak ma problemy z nadciśnieniem, z czego ok. 30 % nie zdaje sobie nawet z tego sprawy.
Ciśnienie krwi to siła jej naporu na ściany naczyń krwionośnych. Z jednej strony zależy od siły, z jaką serce toczy krew do naczyń, a zdrugiej od elastyczności tych naczyń. Mierząc ciśnienie, dokonuje się pomiaru dwóch wartości. Pierwszą z nich jest ciśnienie skurczowe - maksymalne ciśnienie w czasie skurczu serca. Drugą - ciśnienie rozkurczowe - najniższe ciśnienie w przerwie między skurczami.
Prawidłowe ciśnienie tętnicze krwi u dorosłej osoby powinno oscylować wokół wartości 120/80 mmHg. Nie powinno przekraczać 135/85 mmHg. Jeżeli po raz kolejny nasze ciśnienie jest zbliżone do wartości 140/90 mmHg albo wyższe należy podjąć regularne leczenie.
Zmieniając sposób odżywiania, możemy obniżyć zbyt wysokie ciśnienie tętnicze krwi oraz zdecydowanie zwiększyć szansę ochrony przed rozwojem choroby.
Głównym celem diety jest zmniejszenie ilości przyjmowanego wraz z pożywieniem sodu a także dbałość o dostateczną podaż potasu, magnezu i wapnia oraz witaminy C.
Przeciętny Polak spożywa 8- 20 g soli dziennie. Nie powinniśmy przekraczać dawki 6 g soli dziennie 
( płaska łyżeczka), jest w niej i tak aż 2400 mg sodu, a organizmowi do sprawnego funkcjonowania wystarczy 575 mg.
Pamiętajmy, że spożywana sól to nie tylko ta, którą sami sypiemy do potraw, ale sól zjadana przez nas wraz z żywnościa przetworzoną ( wędliny, konserwy, sery żółte, pieczywo, kostki bulionowe, koncentraty zup i sosów, chipsy, dania typu fast food, chipsy. przyprawa maggi, sos sojowy.
Sól dodawaną do potraw możemy zastąpić ziołami : majeranek, bazylia, estragon, natka pietruszki, koperek, szczypiorek, lubczyk, szałwia, mięta, melisa, tymianek, czarnuszka. Mdły smak niedosolonych potraw zrekompensują aromatyczne warzywa : czosnek - obniżający ciśnienie krwi, cebula, por, seler, chrzan.
Dla skutecznego leczenia nadciśnienia dycydujące znaczenie ma kontrola ciężaru ciała. Przede wszystkim pozbywamy się nadwagi. Zaczynamy od redukcji tłuszczów, zwłaszcza zwierzęcych oraz słodyczy w naszej diecie.
Na szczególną uwagę zasługują tłuszcze zawierające nienasycone kwasy tłuszczowe z grup omega-6 ( olej z pestek dyni, słonecznikowy, sezamowy, sojowy, lniany, z kiełków pszenicy, orzechy włoskie) i omega-3 ( ryby morskie, olej z siemienia lnianego, glony morskie).
Wartościowym żywieniowo i polecanym przy kłopotach z nadciśnieniem jest olej z nasion konopi, zawierający w idealnej proporcji wielonienasycone kwasy tłuszczowe.
Komponując posiłki, preferujemy warzywa ( pomidory, brokuły, dynię, szpinak) oraz owoce ( morele, banany, winogrona, pomarańcze, grejpfruty, owoce jagodowe, aronię), nasiona roślin strączkowych i orzechy, produkty zbożowe ( ciemny ryż, gruboziarniste kasze, płatki zbożowe, pieczywo razowe). Spośród produktów zwierzęcych wybieramy te, które mają mało sodu. Najniższą zawartością sodu charakteryzują się chude mleko i jego przetwory, kurczak, indyk, pstrąg, łosoś, sandacz. Duże ilości mięsa w posiłkach sprzyjają nadciśnieniu.

Przykładowy jadłospis dzienny przy nadciśnieniu tętniczym :
I śniadanie
- 2 kromki pieczywa pełnoziarnistego skropione oliwą
- jajko na miękko lub jajecznica na parze
- liście sałaty, pomidor
- herbata
II śniadanie
- płatki owsiane na mleku z suszonymi owocami i plasterkami banana
- kawa zbożowa
Obiad
- zupa ze szpinaku
- pstrąg pieczony
- ziemniaki pieczone z tymiankiem
- surówka z sałatyz rzodkiewką, szczypiorkiem i sosem winegret
- woda mineralna niskosodowa
Podwieczorek
- jabłko pieczone z ziarnami słonecznika
- mały jogurt naturalny
Kolacja
- kromka pieczywa razowego z masłem
- sałatka z melona z kurczakiem ( melon, ugotowane mięso z piersi kurczaka, seler naciowy, jogurt grecki)
- herbata ziołowa




źródło : R. Chojnacka, J. Przytuła "Potrawy, które leczą"

Osteoporoza - złodziejka kości

Osteoporoza jest chorobą, która rozrzedzając strukturę kości, sprawia, że stają się one coraz bardziej podatne na złamania. Problem dotyczy przede wszystkim kobiet. Według WHO na osteoporozę zapada aż 30 % kobiet po menopauzie.
Osłabienie kości poprzez zmniejszenie ich masy i zaburzenie struktury jest efektem niedoborów okreslonych hormonów (estrogenów), wapnia lub/i ćwiczeń fizycznych.Czynnikami mogącymi przyśpieszyć rozwój osteoporozy są między innymi niezrównoważona dieta, predyspozycje genetyczne, zażywanie steroidów, palenie tytoniu i niski poziom testosteronu ( u mężczyzn).
Program żywieniowy, mający na celu uzyskanie odpowiedniej gęstości i siły tkanki kostnej, powinniśmy stosować przez całe życie a nie dopiero w momencie wystąpienia choroby.
Dieta bogata w wapń pomaga zachować mocne i zdrowe kości. Większość wapnia gromadzi się w kościach zapewniając im właściwą gęstość i twardość tkanki kostnej. Spożywanie dużej ilości wapnia istotne jest zwłaszcza w dzieciństwie i wczesnej młodości, kiedy ukłąd kostny formuje się i dojrzewa. Jeśli na tym etapie dostarczymy organizmowi niezbędnych składników, zmniejszymy ryzyko osteoporozy w późniejszym wieku. Również inne składniki pokarmowe pomagają zachować zdrowe kości i unikać złamań.
Są wśród nich izoflawony, lignany, witaminy C,D,K i Mangan - pierwiastek, którego bogatym źródłem sa ananasy - wspomaga on absorbcję innych pierwiastków i związków wchodzących w skład tkanki kostnej.
Witamina K wzmacnia kości, uczestniczy w produkcji osteolkalcyny - ważnego budulcowego białka kości. Najbogatszymi źródłami witaminy K są kapusta włoska, brukselka, słata, brokuły i szpinak.
Izoflawony to roślinne odpowiedniki estrogenów ( soczewica, produkty sojowe ) mają pozytywny wpływ na gęstość kości.
Zaś lignany zawarte w siemieniu lnianym pomagają zachować właściwą gęstość kości, blokować działanie wolnych rodników oraz zapobiegać wydalaniu wapnia z organizmu.
Witamina C (cytrusy, truskawki, papryka czerwona) pomaga zwiększyć gęstość kości, uczestniczy w produkcji kolagenu.
Witamina D wzmacnia kości, jest niezbędna do optymalnej absorpcji wapnia.
Również kwasy tłuszczowe omega-3, zwłaszcza te znajdujące się w mięsie tłustych ryb - łososia, śledzia, tuńczyka - mogą stymulować wzrost kości. Ryby morskie dostarczają wapnia oraz niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, hamujących tempo utraty masy kostnej, a także witaminy D, wspomagającej mineralizację kości poprzez zwiększanie wchłaniania wapnia i fosforu. Sardynki z puszki lub szproty zjadamy wraz ze szkieletami, bo głównie w nich znajduje się wapń.
Wysoki poziom homocysteiny w organizmie może przyczyniać się do osteoporozy - dlatego warto zwiększyć ilość spożywanych witamin z grupy B, które biorą udział w przekształcaniu tego aminokwasu.
Dieta bogata w warzywa i owoce może chronić przed osteoporozą Osoby jedzące dużo owoców i warzyw mają większą gęstość kości, co chroni przed złamaniami.
Równiez potas i magnez mają znaczenie dla naszych kości. Badania wykazały, że pierwiastki te spowalniają spadek gęstości kości. Pokarmy bogate w potas pomagają obniżyć ciśnienie krwi, co spowalnia wydalanie wapnia z organizmu.
Naukowcy zalecają zwiększenie ilości białka roślinnego w diecie, najlepiej kosztem białka pochodzenia zwierzęcego. Wyniki niektórych badań sugerują wręcz, iż nadmiar białka a wszczególności białka zwierzęcego zwiększa ryzyko wystąpienia osteoporozy.
Najwięcej wapnia mają ciemnozielone warzywa ( kapusta, brokuły, jarmuż, natka pietruszki, kalarepa), warzywa strączkowe ( soja, fasola, soczewica), owoce ( suszone figi).

Ograniczamy spożycie produktów zwiększających wydalanie wapnia z moczem. Należą do nich : sól ( dzienne spożycie nie powinno przekroczyć 6g), wędzone ryby, sery, zupy w proszku, słone wędliny, marynaty, słone przekąski, mocna kawa i herbata czarna, napoje gazowane, coca-cola. Wykluczamy z menu ( w przypadku diety restrykcyjnej) lub znacznie ograniczamy ( wprzypadku diety profilaktycznej) produkty zawieraj ace kwas szczawiowy, takie jak szpinak, rabarbar, migdały, czekolada. Związek ten blokuje wchłanianie wapnia. Podobne działanie wykazuje kwas fitynowy, znajdujący się w otrębach pszennych, ziarnach zbóż, orzechach.


Wszyscy cierpiący na osteoporozę, jak też osoby z grupy ryzyka powinni systematycznie ćwiczyć.
Przeciwwskazane u osób z osteoporozą są ćwiczenia ogólne, takie jak taniec, aerobik, bieganie, gdyż towarzyszące im przeciążenia mogą spowodować kontuzje. Zalecane są spacery, bardzo korzystny jest nordic walking- chodzenie z kijkami, pływanie, jazda na rowerze. U osób z potwierdzoną osteoporozą gimnastyka jest elementem leczenia. Ćwiczenia nie mogą eksploatować zmienionych chorobowo kości. Ich zadaniem jest wzmocnienie mięśni, aby odciążyły kościec oraz zatrzymanie ubytku masy kostnej.

Zapraszam do skorzystania z oferty usług dietetycznych.

Poczuj miętę ;-)

Mięta jest jednym z najpopularniejszych i najczęściej stosowanych ziół. Jej właściwości kulinarne i lecznicze są znane i cenione od tysięcy lat. Mięta pochodzi z rejonów basenu Morza Śródziemnego. Tradycja jej stosowania wywodzi się ze starożytnej Grecji i Rzymu. To właśnie Rzymianom Brytyjczycy zawdzięczają swój ulubiony sos miętowy, który stał się popularnym dodatkiem do dań obiadowych.
Mięta zawiera duże ilości olejków eterycznych, takich jak karwakrol, tymol, mentol. Łagodzą one wzdęcia, działając wiatropędnie. Rozluźniają również mięśnie głądkie w ścianie przewodu pokarmowego, co przeciwdziała skurczom jelitowym. Są bardzo pomocne w takich zaburzeniach , jak zespół jelita drażliwego czy biegunka na tle nerwowym. Mięta ma wpływ przede wszystkim na procesy trawienne Twojego organizmu, co jest bardzo istotne jeżeli chcesz dbać o odpowiednią sylwetkę. Liście zwiększają wydzielanie soku żołądkowego, pobudzają wytwarzanie żółci, usprawniają pracę jelit.
Mięta była również tradycyjnie stosowana jako składnik zielarskich preparatów na kaszel i przeziębienia. Mentol zmniejsza bowiem obrzęk błon śluzowych i pomaga pozbywać się nadmiernej ilości śluzu w czasie przeziębienia. Ma również działanie napotne, wspomagając tym samym proces zdrowienia.
Najbardziej wartościowa jest mięta świeża. Warto więc zasadzić ją w doniczce i mieć zawsze pod ręką. Świeże liście mięty należy zalać gorącą wodą i parzyć 15-20 minut. Liście mięty mogą wzbogacić smak wielu potraw. Można dodać świeże lub suszone liście mięty do sałatek, ryby, farszu mięsnego czy twarogu: potrawa zyska niezwykle ciekawy aromat i smak. Liście doskonale komponują się z większością dań: w okresie wiosenno-letnim mięta to idealny składnik lekkich sałatek. 

Jest doskonałym uzupełnieniem orzeźwiającej lemoniady cytrynowej.

Przedświąteczne pierniczenie ;-)

Zapach pieczonych pierniczków wypełniający dom to jeden z tych niezapomnianych i przypominającyh, że Święta Bożego Narodzenia tuż, tuż.
Chociaż pierniczki są dosyć kaloryczne to warto je upiec chociażby do udekorowania domu, choinki i własnej frajdy. 

Pierniczki choinkowe


1/2 szklanki miodu
1/2 szklanki cukru
2 łyżeczki cynamonu
2 łyżeczki przyprawy do pierników
1 łyżeczka sody
1 jajko
1/2 kostki masła
3 szklanki mąki

W rondelku podgrzewamy miód, cukier, przyprawy. Nie zagotowujemy pamiętając, że miód powyżej 60 stopni traci swoje cenne właściwości. 
Kiedy cukier się rozpuści dodajemy sodę, dokładnie mieszamy.
Gorącą masę dodajemy do masła. Kiedy nieco przestygnie dodajemy jajko, miksujemy i wsypujemy stopniowo mąkę, wyrabiając ciasto na gładką elastyczną masę.
Wałkujemy ciasto na ok. 5 mm i wycinamy dowolne kształty. Układamy na wyłożonej papierem do pieczenia blasze. Pieczemy w  180 stopniach ok. 10 minut.

Po wystudzeniu możemy pierniczki polukrować.
Nie polecam stosowania kolorowych, słodkich posypek, dlatego do dekorowania pierniczków nadają się : sezam, słonecznik, amarantus, żurawina, pestki z dyni, orzechy, wiórki kokosowe lub płatki migdałowe; rozpuszczona gorzka czekolada; lukier z cukru trzcinowego. 

Przepis na kolorowy lukier

Jedno białko jajka roztrzepane mikserem mieszać z cukrem pudrem (zrobionym z cukru trzcinowego w młynku od kawy) z dodatkiem soku z cytryny. Ucierać razem do jednolitej gęstej masy. Żeby zrobić kolorowy lukier należy dodać odrobinę soku z buraków (czerwony); soku z jagód (niebieski); soku z marchewki (pomarańczowy).

Pierniki przechowujemy w blaszanej puszce. Jeśli nie lubimy, gdy są bardzo twarde, możemy włożyć do puszki ćwiartkę jabłka, które odda piernikom trochę swojej wilgoci.

Odżywczy, jak burak

Rubinoczerwone, aromatyczne warzywa obfitują w składniki odżywcze, niezwykle wartościowe związki chemiczne, takie jak antocyjany, saponiny, błonnik, kwas foliowy, potas.
Zawierają betacyjany - barwniki roślinne, chroniące przed czynnikami rakotwórczymi.
Betaina znajdująca się w burakach obniża poziom homocysteiny - aminokwasu związanego ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób serca.
Aby zachować antocyjany w burakach najlepiej piec je w piekarniku w całości ze skórką. Jeżeli gotuJemy buraki obrane i pokrojone, zawarty w nich barwnik przedostaje się do wody i jest tracony. To samo się dzieje z rozpuszczalną w wodzie witaminą B.
Występujące w burakach saponiny wiążą cholesterol w przewodzie pokarmowym, obniżając ryzyko wystąpienia chorób serca.
Rozpuszczalny błonnik zawarty w burakach obniża stężenie cholesterolu LDL. 
Buraki oczyszczają jelita z przyklejonych do ścianek złogów (wielomiesięczny kał) i nawilżają je. Złogi tworzą się poprzez np. siedzący tryb życia, którego skutkiem jest słaba perystaltyka jelit, co może prowadzić do powstania zaparć, otyłości, a nawet nowotworów jelita grubego. Jelita potrzebują ruchu wspierającego ich naturalną perystaltykę. Buraki wspierają zatem oczyszczanie jelit, a tym samym działają odchudzająco i antyrakowo.
Zaś kwas foliowy zapobiega tworzeniu się wad wrodzonych układu nerwowego, chroni przed chorobami serca i nowotworami.
Zawierają dużo potasu ważnego dla prawidłowego funkcjonowania mięśni. Potas plus magnez i sód sprawią, że buraki doskonale odkwaszają organizm, czyli działają zasadotwórczo, a równowaga kwasowo-zasadowa jest warunkiem zdrowia.
W korzeniu tego niepozornego warzywa znajdują się spore ilości witaminy C, wzmacniającej odporność a także witaminę A, beta-karoten, witaminę B, które mają ogromne znaczenie dla naszego wzroku, skóry, włosów, paznokci.
Czerwone buraki chłodzą wątrobę i usprawniają przepływ żółci, a tym samym uspokajają i leczą nerwowość
Buraki zalecane są przy niedokrwistości, poniewaz poprawiają jakość czerwonych ciałek krwi.
Sok z buraków doskonale wzmacnia odporność i podnosi wydolność fizyczną.

100 g buraków zawiera 38 kcal
1,8 g białka, 0,1 g tłuszczu, 9,5 g węglowodanów, 2,2 g błonnika
348 mg potasu, 41 mg wapnia, 17 mg fosforu, 17 mg magnezu, 1,7 mg żelaza
2 uq witaminy A, 12 uq beta-karotenu, 0, 03 mg witaminy E
0,020 mg tiaminy, 0,050 mg ryboflawiny, 0,40 mg niacyny
87 uq folianów
10 mg witaminy C

Kwas buraczany, 

jest bardzo pomocnym napojem na odchudzanie, reguluje florę bakteryjną jelit, a do tego jest niezmiernie odżywczy.

• 
  
• 1/2 kg buraków,

• 2,5 litra letniej, przegotowanej wody,

• łyżeczka soli,

• 3 ząbki czosnku,

• łodyżka kopru,

• sucha kromka razowego chleba (lub sama skórka).

Umyj buraki, pokrój w talarki, a następnie włóż do kamiennego garnka i dodaj przyprawy. Wszystko zalej wodą. Na wierzch połóż chleb, a na to talerzyk, by nic nie wypływało ponad poziom płynu. Chleb wyjmij na drugi dzień, ale pozostałe składniki trzymaj w garnku w ciepłym miejscu przez 4-5 dni. Po tym czasie zawartość garnka przelej do słoika i przechowuj w lodówce.

Echinacea czyli jeżówka wąskolistna

Echinacea to tradycyjny lek Indian na ukąszenia węży i inne rany skóry. Indianie stosowali ją również jako środek przeciwbólowy przy bólach zębów i gardła. Sława leczniczych właściwości jeżówki przywędrowała do Europy, gdzie roślina ta stała się jednym z najbardziej poszukiwanych i zbadanych ziół.

Podstawowym powszechnym zastosowaniem jeżówki jest poprawa odporności. Ponadto wyciąg z niej jest stosowany zewnętrznie w leczeniu ciężko gojących się ran. Stosowana jest w preparatach dermatologicznych, ponieważ zwiększa zdolność skóry do regeneracji i zwiększa jej odporność wobec czynników zewnętrznych.

Zdaniem naukowców jeżówka wąskolistna zapobiega powstawaniu enzymu zwanego hialuronidazą, który niszczy naturalną barierę ochronną pomiędzy zdrową tkanką a organizmem chorobotwórczym. W ten sposób roślina ta wzmacnia system odpornościowy. Zdaniem innych badaczy echinacea wzmacnia system odpornościowy przez pobudzenie komórek tzw. pnia szpiku kostnego i tkanki limfatycznej do wytwarzania większej ilości silniejszych białych krwinek.

Z kolejnych badań wynika, że jeżówka stymuluje powstawanie interferonu, substancji organicznej, która pełni ważną rolę w układzie odpornościowym organizmu. Interferon uaktywnia komórki odpornościowe, pobudzające do niszczenia komórek organizmu zainfekowanych przez wirusy oraz komórek nowotworowych.

Echinacea :

• wzmaga aktywność komórek układu odpornościowego, stymulując działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybiczne i przeciwwirusowe,
• przyspiesza przemianę materii
• pobudza wydzielanie soku żołądkowego
• stymuluje produkcję żółci
• działa rozkurczowo, przeciwbólowo
• ma działanie przeciwgorączkowe i przeciwzapalne
• stymuluje procesy regeneracyjne organizmu

W lecznictwie stosuje się wyciągi alkoholowe, olejowe i wodne (Extractum echinaceae) z korzenia i ziela jeżówki. Dostępne są także postacie stałe: w formie tabletek do ssania, kapsułek lub tabletek powlekanych.

Preparaty jeżówki mogą być stosowane u dzieci od 7 roku życia. U młodszych dzieci, kobiet w ciąży oraz karmiących nie powinno się ich stosować, ewentualnie dopiero po konsultacji z lekarzem. Jeżówki nie należy podawać równocześnie z lekami immunosupresyjnymi, w tym także z glikokortykosteroidami. Ponadto nie powinno się jej stosować w przypadku chorób autoimmunologicznych, białaczki, HIV/ AIDS.  Preparaty z jeżówki mogą również stwarzać problemy alergikom uczulonym na rośliny z rodziny astrowców. 

Echinacea, tak jak inne leki ziołowe, może także wchodzić w interakcje z innymi lekami. Dlatego jeśli zażywamy jakiekolwiek leki powinniśmy zapytać lekarza czy możemy jednocześnie stosować preparaty z jeżówki.

Jeżówkę można stosować w trakcie trwania choroby lub profilaktycznie, w okresie jesienno-zimowym i zwiększonego ryzyka występowania infekcji górnych dróg oddechowych. Preparaty z jeżówki trzeba stosować regularnie i przez dłuższy czas. Efekty lecznicze są widoczne po około 3-4 tygodniach. Po miesięcznej kuracji polecane jest zrobienie 14 dniowej przerwy w jej przyjmowaniu.

Spirulina - leczniczy wodorost

Najbogatszym obszarem występowania Spiruliny jest jezioro Titicaca w Peru oraz jezioro Texaco w Meksyku. W mniejszej obfitości Spirulina występuje również na terenie Afryki, Azji, Ameryki Środkowej i Australii.
Szmaragdowozielona alga w kształcie spirali o mikroskopijnej wielkości to 58-62% pełnowartościowego białka z kompletem 18 aminokwasów, beta karotenu w tym: 4 molekularne formy 9-cis, 13-cis, 15-cis i trans beta karoten. Zeaksantyna i beta kryptoksantyna uzupełniają karoteinowy kompleks.

Poza tym alga zawiera- kwas gamma linolenowy (GLA), gamma linolowy, chlorofil, polipeptydowy barwnik fytocjanina, dysmutaza nadtlenkowa (SOD), minerały, witaminy w tym kompleks witamin z grupy B, sulfolipidy, glikolipidy, enzymy, kwasy tłuszczowe RNA, DNA.

Spirulinę nazywa się zielonym mięsem z powodu bardzo dużego składu wysokowartościowego białka.

Jego udział jest blisko trzykrotnie większy od zawartości białka w mięsie. Zawiera 18 aminokwasów, w tym 8 niezbędnych, z których zbudowane są białka. Jest to najwyższa koncentracja, jaka można znaleźć w żywności. Nie są one jedynie materiałem budulcowym mięśni, ale przynoszą wiele korzyści dla zdrowia np. wyrównują poziom cukru we krwi, przyśpieszają rekonwalescencję.

Spirulina zawiera łatwo przyswajalne żelazo, magnez, potas, witaminy, makro - - mikroelementy.

Dzięki obecności chlorofilu i fikocyjaniny działa antyoksydacyjnie, przeciwzapalnie i antyalergicznie. 

Normalizuje przemianę jodu w organizmie, przyczyniając się w ten spozób do prawidłowego funkcjonowania tarczycy. 

Zwiększa sprawność układu immunologicznego, wzmacnia serce i redukuje poziom chlesterolu LDL.

Wyizolowany ostatnio ze spiruliny specyficzny polisacharyd, nazwany „spirulinowym wapniem” ma hamujące działanie na rozwój wirusów: HIV, grypy, świnki, odry, opryszczki i zwykłego przeziębienia.

Ta niezwykła alga może wspomagać terapię pacjentów chorych na AIDS dzięki zawartości glikolipidów i fosfolipidów.

Stymuluje tworzenie krwi oraz komórek macierzystych szpiku kostnego, zmniejsza ujemne skutki radioterapii i chemioterapii.

Ma znaczący wpływ na odtruwanie i wspomaganie procesów oczyszczania organizmu, opóźnia procesy starzenia się organizmu. Wspomaga odchudzanie poprzez zmniejszenie łaknienia.

Spirulina dodaje sił witalnych, poprawia kondycję psychowizyczną dzięki bogatej zawartości witamin i enzymów. Jest dobrym uzupełnieniem diety wegetariańskiej, jak również ludzi starszych , rekonwalescentów.

 Spirulina Pacifica wchodzi w skład grupy produktów leczniczo-odżywczych przeznaczonych przez NASA (Amerykańska Narodowa Agencja Przestrzeni Kosmicznej) dla suplementacji załóg stacji kosmicznych.

Spirulinę można nabyć w postaci tabletek lub proszku. Jednakże jak każdą suplementację tak i tą należy skonsultować z lekarzem. Spiruliny nie powinny stosować dzieci, kobiety w ciąży, karmiące piersią. Kupując suplementy z alg zwróćmy uwagę na pochodzenie, certyfikaty producenta