Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zaparcia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zaparcia. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 31 lipca 2016

Horchata - walencki sposób na orzeźwienie


Hiszpanie mówią o niej " orczata"(horchata) , Francuzi „orż” (horge). 

Legenda głosi, że nazwa"horchata" pochodzi z czasów rekonkwisty, kiedy król Aragonii, Jakub I został poczęstowany przez wiejską dziewczynę kubkiem zimnego napoju. 
Król zapytał co właściwie spożywa, na co dziewczyna odpowiedziała "Es leche de chufas" ( to jest mleko z migdałów). Na te słowa władca powiedział " ¡Aixo no es llet, aixo es or xata!  - to nie jest mleko, to jest złoto, piękna. 

W Europie horchata popularna jest zwłaszcza w Hiszpanii. 
Za jej ojczyznę uważana jest Walencja. To właśnie w tym regionie występuje chufas - roślina, z której wytwarzany jest słodki napój. Skład napoju  to zmielone chufas z dodatkiem wody i cukru. Horchata smakuje najlepiej z fartons – podłużnymi ciasteczkami, które macza się w napoju. W taki sposób jest podawana w hiszpańskich horchateriach. 
O ile sama horchata jest niskokaloryczna , to w wersji z ciasteczkami powinna być spożywana rozważnie ;-)

Chufas to inaczej migdał ziemny. Jednak nie Europejczycy odkryli chufas. Roślina znana była już w czasach starożytnych. Używano jej do balsamowania ciał faraonów. Popularna była zwłaszcza w dzisiejszym Sudanie i Egipcie. Właśnie stamtąd jej uprawa dotarła do Hiszpanii wraz z Arabami (VII - XII w.). Do wyrobu napoju używane są słodkie bulwy o długości 1-3 centymetrów, które są suszone a następnie mielone.
Cibora jadalna zwana migdałem ziemnym lub orzechem tygrysim staje się coraz popularniejsza także w Polsce, a to za sprawą jej prozdrowotnych właściwości. 
  • Migdały ziemne to bogactwo protein, dzięki czemu zmniejszają apetyt i dają na dłużej uczucie sytości. 
  • Cibora wspomaga pracę układu pokarmowego regulując metabolizm oraz zapobiegając zaparciom i biegunkom. Roślina działa rozgrzewająco i oczyszczająco na jelita, co sprawia, że łagodzi wzdęcia i kolki.
  • Cibora to także bogactwo kwasów: oleinowego, linolowego, palmitynowego, stearynowego oraz mirystynowego – w bulwach rośliny znajduje się ok. 20 proc. olejów, które właściwościami przypominają oliwę z oliwek. 
  • Migdał ziemny działa moczopędnie i pomaga pozbyć się nadmiaru toksyn i zatrzymanej wody z organizmu.
  • Napój z migdałów ziemnych działa orzeźwiająco oraz wzmacniająco na organizm. Jest nieoceniony i polecany w przypadku zatrucia alkoholowego lub problemów żołądkowych.
  • Ta roślina dba także o system nerwowy. Ze względu na zawartość witamin z grupy B, zwłaszcza witaminy B1 (tiaminy), cibora redukuje stres, łagodzi napięcie nerwowe, poprawia nastrój i sprawność intelektualną. Tiamina to także sprzymierzeniec naszego serca – wspomaga pracę układu krążenia i chroni przed chorobą wieńcową.
Warto podkreślić, że horchata stanowi doskonałą alternatywę dla osób unikających w swojej diecie mleka krowiego, ponieważ jest to napój roślinny, o bogatych wartościach odżywczych.

niedziela, 3 sierpnia 2014

Babka płesznik - błonnik z łąki

Nasiona babki płesznik ( Semen Psyllii ) zawierają duże ilości substancji śluzowych które znajdują się w łupinie nasiona. Ponadto nasiona zwierają trisacharydy, białko, fitosterole, aukubiny, olej tłusty, sterole i triterpeny.
Nasiona babki płesznik dzięki dużej zawartości błonnika działają oczyszczająco, wspomagająco na pracę jelit i przeczyszczająco.
100 g babki płesznik to 68 g błonnika.
W medycynie naturalnej najczęściej nasion babki płesznik używa się jako środka przeczyszczającego, szczególnie przydatnego przy zaparciach, zwłaszcza u osób cierpiących na hemoroidy, Wyraźnie łagodzi wtedy ból w czasie wypróżnień. Stosowanie w diecie nasion babki płesznik łagodzi podrażnienia ścian jelit, przełyku, odbytu, dzięki swym właściwościom śluzowatym. Łupiny babki płesznik nie tylko chłoną wodę w ilości wielokrotnie przewyższającej ich objętość, ale w obecności wody uwalniają śluz i tworzą żel ułatwiający przesuwanie mas zalegających w jelitach. Ponieważ nie powoduje to otarcia ścian jelit, zastosowanie nasion babki płesznik jest szczególnie polecane w przypadku jelit wrażliwych. Babka płesznik wpływa pozytywnie na zwiększenie liczby "dobrych" bakterii jelitowych. Jest też stosowana jako środek zapobiegający chorobom układu krążenia, pomaga w usunięciu złego cholesterolu z organizmu.
Nasiona babki płesznika podaje się do picia w zależności od wieku dorośli od 10 – 30 gram tj około 7,5 łyżeczki. W tym celu najlepiej namoczyć nasiona w wodzie przegotowanej, herbacie lub w kompocie i wypijać 2 do 3 razy dziennie. Podczas stosowania należy w ciągu dnia wypijać dodatkowo przynajmniej 8 szklanek wody.
Jako środek przeczyszczający można podawać nasiona niemowlakom i małym dzieciom w ilości 5 – 15 gram tj. od 1 – 2 łyżeczek według wieku.Należy dla niemowląt przygotować kleik w naprze z rumianku, kleik podawać rano i wieczorem.
Nasiona babki płesznika polecane są kobietom w ciąży gdyż skutecznie zastępują inne nieraz gwałtowne i silnie działające środki przeczyszczające. Działanie następuje po 12 – 24 godzinach lub nawet później.
Babka płesznik jest zalecana również osobom odchudzającym się, ponieważ dzięki właściwościom żelującym i zwiększającym objętość ogranicza apetyt i daje uczucie sytości.
 
W starożytności nasionami babki płesznik leczono płuc i febrę. W dawnej Polsce gotowano z nasion leczniczy kleik, który słodzono miodem i podawano przy suchym kaszlu. Leczono nim również stany zapalne oczu.

Nie stosować nasion babki płesznika przy niedrożności jelit, nudnościach, wymiotach i bólach brzucha z nieznanej przyczyn. Gdy w tym samym czasie przyjmowane są inne leki należy zachować odstęp co najmniej godzinny, gdyż mogą opóźniać wchłanianie leków.

sobota, 2 sierpnia 2014

IBS - Zespół jelita drażliwego

Zespół jelita drażliwego, w skrócie IBS ( od angielskiej nazwy irritable bowel syndrome) jest jednym z częstszych problemów gastrycznych. Mamy z nim do czynienia, kiedy mięśnie układu pokarmowego kurczą się w sposób nieskoordynowany, dając zaburzenia perystaltyki. Nie jest znana konkretna przyczyna występowania zespołu jelita drażliwego, choć naukowcy sugerują wiele czynników, mogących wywoływać tę przypadłość. Czynniki mogące rozstroić układ nerwowy i pokarmowy, prowadząc w efekcie do tej choroby to między innymi stres i nadużywanie antybiotyków. Uważa się, że silny stres pogarsza objawy niezależnie od powodów schorzenia. Ponieważ zespół ten może mieć wiele przyczyn diagnozuje się go poprzez eliminację innych chorób o podobnych objawach, a potem opracowuje się leczenie. Terapia obejmuje między innymi zmiany w diecie.
Zaleca się jedzenie częstych, niewielkich posiłków. Ważne też jest, aby jeść powoli, ponieważ przy szybkim jedzeniu połyka się powietrze, co wywołuje wzdęcia i podrażnienia jelit. Powinno się starannie gryźć każdy kęs jedzenia, dzięki czemu w optymalny sposób przyswajane są składniki odżywcze w przewodzie pokarmowym. Ogólnie zaleca się dietę łatwostrawną, unikanie nadmiaru tłuszczów oraz w zależności od przewagi postaci biegunkowej lub zaparciowej dietę o niskiej lub wysokiej zawartości włókien roślinnych, czyli tzw. ubogoresztkową lub bogatoresztkową. 
Błonnik wspomaga funkcje trawienne i reguluje pracę jelit. Błonnik nierozpuszczalny ( pieczywo pełnoziarniste, otręby, morele, rodzynki, świeże warzywa i owoce, pestki dyni, słonecznika ) zwiększa masę stolca i ułatwia jego wydalanie, co jest pomocne w przypadku zaparcia. 
Rozwalniające działanie mają buraki ćwikłowe, papryka.
Pokarmy bogate w błonnik rozpuszczalny ( owies, jabłka, banany, marchew, fasolka szparagowa) wchłaniają wodę z przewodu pokarmowego, co z kolei przynosi ulgę osobom cierpiącym na biegunkę. Biegunka związana z tym zespołem może pozbawić jelita żyjących w nich dobroczynnych bakterii, dlatego warto przyjmować probiotyki, aby odbudować florę bakteryjną. Rozwojowi tych potrzebnych nam bakterii sprzyjają fruktooligosacharydy występujące m.in. w bananach, owocach łagodnych dla przewodu pokarmowego.
W przypadku mieszanej postaci zespołu jelita drażliwego każdy musi ustalić własny punkt tolerancji błonnika i stopniowo zwiększać jego dawkę, zaczynając od warzyw gotowanych na parze i obranych, startych owoców.

Produkty zalecane przy biegunkach :
pszenne pieczywo, sucharki, ewentualnie graham, drobne kasze (kukurydziana, krakowska, manna, perłowa), ryż, gotowane ziemniaki
napar z suszonych jagód, kakao na wodzie, lampka czerwonego wytrawnego wina, kisiel, galaretki, marchew gotowana, tarte jabłko
warzywa korzeniowe (marchew, pietruszka, seler), sałata, cykoria
jogurt naturalny i kefir
tofu
chude gotowane mięso i ryby

Produkty zalecane przy zaparciach :
pieczywo razowe i mieszane,
makaron razowy, grube kasze,
płatki zbożowe
otręby owsiane
surowe warzywa (sałata, pomidory, cykoria, marchew, pietruszka, seler, buraki czerwone, papryka)
kompot z suszonych śliwek, bulion warzywny, napary z ziół (mięty, pokrzywy, rumianku lub kopru)
suszone śliwki, morele, rodzynki

Niektóre zioła, jak babka płesznik bogata w rozpuszczalne włókna roślinne, mają korzystny wpływ nie tylko na zaparcia, ale i na biegunkę. Równie uniwersalnie działa nawodnienie, czyli wypijanie ok. ośmiu szklanek wody dziennie.

Aby pozbyć się męczących wzdęć dobrze jest namaczać przed gotowaniem pokarmy, które je wywołują np. brokuły, kalafior. Także fasolę należy moczyć, a następnie gotować w świeżej wodzie. Podobnie działa gotowanie na parze.
Produkty wzdymające : cebula, czosnek, kukurydza, suche warzywa strączkowe, kapusta, brokuły, kalafior, słodycze.
Alkohol, kofeina, tłuszcz, sorbitol (rodzaj cukru występujący np. w gumie do żucia), napoje gazowane to substancje najbardziej podrażniające jelita i wzmagające objawy zespołu jelita drażliwego
Objawy zespołu jelita drażliwego mogą być spowodowane nietolerancją konkretnych pokarmów, czy substancji np. laktozy. Trzeba się dowiedzieć o jaki pokarm chodzi i unikać go. W tym celu dobrze jest prowadzić dziennik spożywanych posiłków, notować co się jadło, jakie były reakcje organizmu- to pozwoli zooptymalizować codzienną dietę.
Niezależnie od diety ważna wydaje się być poprawa kontroli nad stresem, zarówno za pomocą technik oddechowych, jogi jak i aktywności fizycznej w postaci np. marszu, biegania, pływania, jazdy na rowerze itp, wyzwalających wydzielanie endorfin, mających dobroczynny wpływ zarówno na ciało jak i psychikę, oraz problemy z pogranicza obu tych sfer, jakim jest IBS.


poniedziałek, 28 października 2013

Kapusta - nie taka głowa pusta

Warzywa kapustowate są pełne składników odżywczych, które chronią nas przed nowotworami i chorobami serca. Kapusta to królowa zdrowia, podobnie jak jej rodzina - brukselka i chińska kapusta pak choi.
Antocyjany, występujące w czerwonej kapuście chronią komórki przed wolnymi rodnikami.
Beta- karoten, którego najwięcej zawiera kapusta pak choi redukuje ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej oraz niektórych nowotworów.
Błonnik nierozpuszczalny zawarty w kapuście łagodzi zaparcia.
Kapusta bogata jest również w dobroczynne związki, chroniące przed czynnikami rakotwórczymi :
- ditioltiony - chroniące przed czynnikami rakotwórczymi poprzez mobilizację własnych rezerw glutationu (podstawowego składnika enzymów o działaniu przeciwutleniąjącym, oczyszczającym organizm ze związków rakotwórczych i wzmacniającym układ odpornościowy) w organizmie
- goitrogeny - występujące w surowej kapuście, wpływają na wydzielanie hormonów tarczycy. Należy skonsultować się z lekarzem, jeżeli mamy problemy z tarczycą i jemy dużo surówek z kapusty.
- indole - mogą chronić przed nowotworami piersi i gruczołu krokowego, poprzez obniżenie aktywności estrogenu
- izotiocyjaniany - stymulują enzymy, które hamują działanie hormonów wpływających na powstawanie nowotworów piersi i gruczołu krokowego.
Kapusta jest źródłem kwasu foliowego, ważnej witaminy z grupy B, która redukuje prawdopodobieństwo wystąpienia nowotworów oraz niektórych wad wrodzonych układu nerwowego, ogranicza tez ryzyko rozwoju chorób serca.
Zaś witamina C, której najwięcej dostarcza brukselka poprawia funkcjonowanie układu odpornościowego oraz zwalcza infekcje i wirusy.
Dla lepszego przyswajania witaminy C najlepiej jeść kapustę na surowo. Aby zachować jak najwięcej innych składników odżywczych, kapustę najlepiej gotować na parze.
Kapusta działa również przeciwstresowo, gdyż jest dobrym źródłem przeciwutleniaczy - witamin A, C i E, beta-karotenu i selenu. Przeciwutleniacze likwidują szkodliwe skutki działania wolnych rodników powstających podczas reakcji na stres oraz wspomagają przekształcanie tryptofanu na serotoninę, wpływając w ten sposób na poprawę nastroju.
Kapusta ma opinię ciężkostrawnego warzywa. Owszem staje się takim, głównie po dodaniu mięsa i tłuszczy zwierzęcych. Nie jest zalecana przy chorobach trzustki.
Spożywanie kapusty pomaga poprawić procesy trawienia. Surowa kapusta korzystnie wpływa na błonę śluzową przewodu pokarmowego, przynosi ulgę przy zgadze, likwiduje zaparcia. Kiszona kapusta, nie płukana zawiera cenny kwas mlekowy i enzymy poprawiające trawienie tłuszczów.
Ze względu na zawartość cynku i siarki, spożywanie kapusty łagodzi dolegliwości skórne.
Składniki zawarte w kapuście wspomagają leczenie obrzęków kończyn, łagodzą ból, działają antyseptycznie, usuwają toksyny ze skóry, są środkiem na ukąszenia i użądlenia przez owady. Liście kapusty leczą oparzenia, wrzody, rany, odmrożenia, półpasiec, bywają pomocne w chorobach reumatycznych. Stosuje się je również przy żylakach i zapaleniu tętnic.

100 g kapusty białej zawiera :
29 kcal
1, 7 g białka, 0,2 g tłuszczu, 7,4 g węglowodanów
2,5 g błonnika
19 mg sodu, 228 mg potasu, 67 mg wapnia, 33 mg fosforu, 13 mg magnezu, 0,3 mg żelaza
9 uq witaminy A, 52 uq beta-karotenu, 1,67 mg witaminy E
0,072 mg tiaminy, 0,060 mg ryboflawiny, 0,36 mg niacyny,
57 uq folianów
48 mg witaminy C

100 g brukselki zawiera :
37 kcal
4,7 g białka, 0,5 g tłuszczu, 8,7 g węglowodanów
5,4 g błonnika
10 mg sodu, 416 mg potasu, 57 mg wapnia, 33 mg fosforu, 21 mg magnezu, 0,9 mg żelaza
74 uq witaminy A, 447 uq beta-karotenu, 0,88 mg witaminy E
0,080 mg tiaminy, 0,160 mg ryboflawiny, 0,70 mg niacyny
130 uq folianów
94 mg witaminy C

100 g kapusty czerwonej zawiera :
27 kcal
1,9 g białka, 0,2 g tłuszczu, 6,7 g węglowodanów
2,5 g błonnika
11 mg sodu, 269 mg potasu, 46 mg wapnia, 31 mg fosforu, 12 mg magnezu, 0,5 mg żelaza
3 uq witaminy A, 15 uq beta-karotenu, 1,70 mg witaminy E
0,099 mg tiaminy, 0,073 mg ryboflawiny, 0,69 mg niacyny
54 mg witaminy C

100 g kapusty włoskiej zawiera :
38 kcal
3,3 g białka, 0,4 g tłuszczu, 7,8 g węglowodanów
2,6 g błonnika
9 mg sodu, 306 mg potasu, 77 mg wapnia, 49 mg fosforu, 16 mg magnezu, 0,4 mg żelaza
7 uq witaminy A, 42 uq beta-karotenu, 2 mg witaminy E
0,100 mg tiaminy, 0,260 mg ryboflawiny, 0,60 mg niacyny
80 uq folianów
60 mg witaminy C

czwartek, 12 września 2013

Węgierki, mirabelki a może renklody

Soczyste, kolorowe śliwki oraz sliwki suszone  mają wielorakie wartości odżywcze.
Zawierają antocyjany, dzięki którym maja intensywny kolor. Zabezpieczają one przed nowotworami oraz chorobami serca.
Błonnik nierozpuszczalny zawarty w śliwkach świeżych i suszonych zwiększa masę trawionych pokarmów i ułatwia wypróżnianie.
Błonnik rozpuszczalny, który zawierają śliwki ma z kolei właściwości rozwalniające i obniża stężenie cholesterolu.
Śliwki mają w swoim składzie kwas chlorogenowy - związek fenolowy, który działając jak silny przeciwutleniacz, pomaga unieszkodliwić rakotwórcze substancje przenikające do organizmu ze środowiska, takie jak nitrozaminy z dymu papierosowego.
Kwercetyna obecna w śliwkach zwalcza wolne rodniki, zapobiega powstawaniu nowotworów hormonozależnych, takich jak rak piersi, może również hamować utlenianie cholesterolu LDL, dzięki czemu chroni przed chorobami serca.
Śliwki zawierają witaminy C, A i E, potas - sprzyjający obniżeniu ciśnienia krwi oraz zmniejszeniu ryzyka wystąpienia kamicy nerkowej, żelazo, magnez, wapń, fosfor. Mają też sporo witamin z grupy B, dzięki czemu wpływają łagodząco na nasz układ nerwowy.
Sorbitol, czyli naturalny cukier występujący w śliwkach absorbuje wodę i dzięki temu przeciwdziała zaparciom. Sorbitol może jednak podrażniać jelito grube, szczególnie w przypadku zespołu jelita drażliwego.
Badania udowodniły, że zdrowe są nie tylko owoce, ale również kora drzew. Wyciąg z kory śliwy stosowany jest w leczeniu schorzeń prostaty.
Suszone śliwki zawierają pięciokrotnie więcej witaminy A i siedem razy więcej błonnika niż świeże. Ponadto, mają silne działanie przeczyszczające. Zjadanie trzech suszonych śliwek dziennie lub picie kompotu z suszu reguluje pracę układu pokarmowego. Niestety,suszone śliwki mają również minusy – zawierają aż 360 kalorii w 100 g. Śliwki tradycyjnie stosowane są do wyrobu dżemów, kompotów, marmolad, powideł. Stanowią dodatek do ciast, sorbetów, knedli, pierogów, ale również można z nich robić sosy i marynaty do mięs. Pokrojone na plasterki świeże śliwki można dodawać do zup i potraw duszonych lub nakładać plasterki na kanapki z twarożkiem. Śliwka jest podstawą bardzo popularnej u nas śliwowicy i tarniówki czy bałkańskiej rakiji. Śliwki należy jeść z umiarem. Jedzone zbyt rzadko albo zbyt często mogą powodować wzdęcia lub rozwolnienia. Podobnie jest z kompotem śliwkowym. Najlepiej jeść kilka dziennie, wtedy nie narazimy się na problemy.

Muffinki ze śliwkami
ok. 16 muffinek
- 2 szklanki mąki, 
- 1 łyżeczka proszku do pieczenia
- 100 g cukru
- 2 łyżki ciemnego kakao
- 300 g maślanki
- 2 jajka
- 1/2 szkl. oleju słonecznikowego
- 1 szklanka pokrojonych śliwek
Rozgrzać piekarnik do temp. 180 ºC
Zgodnie z techniką robienia muffinek w jednym naczyniu połączyć suche składniki : mąkę, proszek, cukier, kakao.
W drugim połączyć mokre składniki : maślankę, olej, jajka.
Połączyć razem zawartość obydwu naczyń, na koniec dodać śliwki.
Wypełnić foremki na muffiny i piec ok 25 minut.

Śliwkowa "nutella"
2,5 kg wypestkowanych dojrzałych śliwek węgierek
około 400 - 500 g cukru ( ilość zależna od stopnia dojrzałości śliwek)
2 opakowania cukru z wanilią lub nacięta laska wanilii
50 - 100 g kakao Deco Morreno
1 tabliczka 100 g gorzkiej lub deserowej czekolady

Śliwki zemleć w maszynce do mięsa lub pokroić, smażyć, dodając cukier, do uzyskania pożądanej konsystencji. Pod koniec smażenia dodać kakao i połamaną czekoladę. Smażyć jeszcze kilka minut. Przekładać do wyparzonych słoiczków, zamknąć wyparzonymi pokrywkami i studzić powoli ustawione "do góry nogami" pod kocykiem.

Powidła smaży się zwykle kilka godzin na bardzo małym ogniu. Można smażyć jednego dnia 2-3 godziny, drugiego znowu ok. 2 godziny.

przepis pochodzi ze strony http://www.cincin.cc/index.php?showtopic=15852&st=0 , jest tam również dyskusja i porady odnośnie wyrobu tych powideł.




środa, 11 września 2013

Dlaczego warto jeść cebulę, pory i szczypiorek ?

Wszystkie rośliny z rodziny czosnkowatych - cebula,  szczypior, por, dymka, szalotka są znane z zawartości licznych fitosubstancji oraz błonnika, które mogą chronić przed nowotworami, chorobą wieńcową i zaparciami.
Wszystkie rośliny czosnkowate są bogatym źródłem błonnika rozpuszczalnego i nierozpuszczalnego, który zabezpiecza przed zaparciami, hemoroidami, wysokim stężeniem cholesterolu oraz otyłością.
Szalotki są bogatym źródłem fruktooligosacharydów, węglowodanów nie ulegających strawieniu, które sprzyjają rozwojowi pożytecznych bakterii w jelicie grubym.
W porach występuje substancja przeciwnowotworowa- kempferol, która powoduje powstawanie związków powodujących raka.
Kwercetyna - przeciwutleniacz zawarrty w czerwonej cebuli wykazał zdolność hamowania nowotworórozwojowi choroby wieńcowej.
Badania dużej populacji wykazały zmniejszone ryzyko zachorowań na nowotwór płuc u osób, które jadły pokarmy bogate w kwercetynę. Naukowcy dowiedli, że kwercetyna zawarta w czerwonej cebuli jest lepiej przyswajalna niż ten sam związek znajdujący się w innych pokarmach.
Luteina i zeaksantyna - barwniki obecne w zielonych częściach pora i szczypiorku. Działają razem, chroniąc komórki przed zniszczeniem mogącym prowadzić do utraty wzroku i nowotworów.
Siarczek diallilu - występujący najobficiej w cebuli, zwiększa wydzielanie enzymów zwalczających nowotwory, szczególnie żołądka.
Wysoka temperatura rozkłada siarczek diallilu. Świeża, surowa cebula przynosi najwięcej zdrowotnych korzyści. Rozdrabnianie, wręcz żucie cebuli pomaga uwolnić dobroczynne fitosubstancje.
W postaci surowej nie jest wskazana dla osób cierpiących na ostre dolegliwości wątroby lub woreczka żółciowego. 
Sok z cebuli działa jak prawdziwy antybiotyk. Niszczy bakterie, które powodują infekcje skóry, w tym gronkowca złocistego. Cebula jest używana do leczenia ran, czyraków, ropni, oparzeń, pęknięć skóry i trądziku. Sok z cebuli zapobiega infekcjom i ułatwia gojenie się ran, szczególnie oparzeń. W przypadku trądziku, ropni i ran skóry stosuje się kompresy z cebuli.
Hormon roślinny glukokinina zapobiega pojawieniu się i rozwojowi cukrzycy u osób predysponowanych. Cebula jest świetnym uzupełnieniem leczenia cukrzycy. Surowa cebula obniża poziom cukru we krwi i pozwala zmniejszyć dawkę insuliny.
Cebula ma działanie przeciwzapalne i wykrztuśne, ponieważ ułatwia pozbywanie się wydzieliny zalegającej w gardle, upłynniając ją. Jest idealnym lekiem na wszelkiego rodzaju infekcje górnych dróg oddechowych: zapalenie gardła, zapalenie zatok przynosowych, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli itd. Bulion cebulowy odblokowuje gardło i jest bardzo skuteczny w leczeniu anginy i zapalenia migdałków. W przypadku pozostałych dolegliwości dróg oddechowych najlepszym sposobem jest tradycyjny syrop z cebuli z dodatkiem miodu lub cytryny. Syrop z cebuli wzmacnia odporność, jest skuteczny w leczeniu przeziębienia i grypy. To domowy sposób na kaszel. Przygotowanie jest proste. Wystarczy obraną, pokrojoną cebulę zasypać cukrem i pozostawić w ciepłym miejscu na kilka godzin. Zimą taki syrop warto pić kilka razy dziennie.
Cebula ma działanie rozrzedzające krew i przeciwdziałające tworzeniu się zakrzepów.
Zupa cebulowa jest dobra na kaca, gdyż poprawia funkcjonowanie nadwyrężanej alkoholem wątroby.
Bakteriobójcze, odkażające i przeciwzapalne właściwości cebuli są skutecznie wykorzystywane po ukąszeniu osy, pszczoły. Posmarowanie plasterkiem cebuli miejsca ukąszenia sprawia, że ranka szybko się goi (trzeba jednak najpierw usunąć żądło).

100 G cebuli zawiera:
30 kcal
1,4 g białka, 0,4 g tłuszczu, 6,9 g węglowodanów, 1,7 g błonnika
6 mg sodu, 121 mg potasu, 25 mg wapnia, 14 mg fosforu, 8 mg magnezu, 0,5 mg żelaza,
2 uq witaminy A, 12 uq beta-karotenu, 0,12 mg witaminy E, 
0,030 mg tiaminy, 0,030 mg ryboflawiny, 0,20 mg niacyny, 
6 mg witaminy C

Chociaż charakterystyczny smak i zapach cebuli nie każdemu odpowiadają, jednak warto dodawać ją do sałatek, kanapek i dań głównych. 
Miłośnicy cebuli niekiedy jedzą ją nawet jak jabłko ;-)

czwartek, 22 sierpnia 2013

Figa

Figi zawierają najwięcej biopierwiastków ze wszystkich popularnych owoców, dostarczając znaczne ilości minerałów tworzących kości, krwiotwórczych i chroniących serce - wapń, żelazo, magnez, mangan, potas.
Figi są znakomitym źródłem błonnika rozpuszczalnego i nierozpuszczalnego (1 suszona figa zawiera 2 g błonnika). Nierozpuszczalny błonnik przeciwdziała zaparciom, uchyłkom jelita, hemoroidom. Rozpuszczalne pektyny w figach mogą obniżać stężenie cholesterolu we krwi. Są bogatym źródłem cynku, który wspomaga funkcjonowanie układu hormonalnego. Odtruwają i odkwaszają organizm, mają działanie antybakteryjne, wspomagają leczenie wrzodów żołądka.
Ficyna - enzym występujący tylko w figach działa łagodnie rozwalniająco, co zapobiega zaparciom.
Zawartość roślinnych związków - fitosteroli wpływa na obniżenie stężenia cholesterolu LDL ( tzw. "złego cholesterolu") i zmniejszać ryzyko choroby wieńcowej.
Suszone figi zawierają do 50 razy więcej polifenoli niż inne popularne owoce i warzywa. Polifenole zwalczają wolne rodniki i obniżają ryzyko wystąpienia wielu chorób przewlekłych.
Zawarty w figach potas pomaga obniżyć ciśnienie krwi oraz zredukować ryzyko choroby wieńcowej i wylewu ( 4 świeże figi zawierają ok. 464 mg potasu, co stanowi 15 % dziennego zapotrzebowania ).
Obecność witaminy B6 wpływa na poprawienie krążenia i złagodzenie zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Szczególnie dobrym źródłem witaminy B6 są świeże figi : 4 figi dostarczaja 0,2 mg tej witaminy, co stanowi 11 % dziennego zapotrzebowania.
Świeże figi szybko się psują, nie nadają się do długiego przechowywania. Suszone figi przechowują się dobrze, a ponieważ mają mniej wody - zawierają więcej składników odżywczych niż ważąca tyle samo porcja fig świeżych.
Wartość kaloryczna :
100 g świeżej figi to 63 kcal
100 g suszonej figi to 284 kcal

Świeże figi można podawać np. z serkiem kozim lub fetą i szynką, dodać do płatków śniadaniowych. Suszone pokrojone w kostkę mogą zastąpić rodzynki w cieście, można nimi nadziewać mięso.

Ciekawe pomysły na dania z figami