Pokazywanie postów oznaczonych etykietą przeciwnowotworowy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą przeciwnowotworowy. Pokaż wszystkie posty

środa, 19 sierpnia 2015

Komosa ryżowa - peruwiańska kasza dla każdego

Quinoa - komosa ryżowa przez Inków była nazywana matką zbóż, obecnie uważana za pożywienie doskonałe.
Dostarcza bowiem pełnowartościowego białka. Jest źródłem aż 8 aminokwasów, co nie jest typowe dla roślin. Ich występowanie w komosie sprawia, że może ona zastąpić mięso. Jest bogatym źródłem witaminy E. Zawiera witaminy D, C, B oraz żelazo, miedź , potas, cynk, magnez, fosfor, mangan oraz regulujący pracę przewodu pokarmowego błonnik.
Komosa to również żródło silnych przeciwutleniaczy chroniących przed zbyt szybkim starzeniem sie organizmu oraz przed rozwojem chorób nowotworowych.
Zawiera ponad 2 razy więcej nienasyconych kwasów tłuszczowych niż pszenica. Spożywanie kwasów omega-3 oraz kwasu alfalinolenowego, obecnych w ziarnach quinoa wpływa korzystnie na układ krążenia oraz zapobiega miażdżycy.
Komosa dostarcza sporo energii, gdyż ziarna składają się głównie z węglowodanów. Przy czym zboże to posiada niskie IG =35, co oznacza, że energia uwalnia się powoli. W jej skład wchodzą głównie węglowodany złożone, ponadto będąc źródłem błonnika obniża poziom glukozy we krwi. W związku z tym może być spożywana przez chorych na cukrzycę. Doskonale sprawdzi się również w jadłospisie osób odchudzających się.
Nie zawiera glutenu, zatem mogą ją spożywać również osoby chore na celiakię.
Komosa ryżowa posiada właściwości wzmacniające cały organizm a w szczególności nerki. Polecana jest również na bóle migrenowe. Polecana jest matkom karmiącym, ze względu na właściwości wspomagające wytwarzanie pokarmu oraz dzieciom ze względu na lekkostrawność oraz właściwości stymulujące hormon wzrostu.
Ziarna komosy zawierają saponiny, dzięki którym komosa wykazuje właściwości przeciwalergiczne, przeciwzapalne i immunostymulujące.
Komosa ma lekko słodkawy smak, nadaje się do przyrządzania dań głównych oraz deserów. Może zastąpić ryż, kasze, makarony, ziemniaki. Można dodawać ją do zup, sałatek, stosować do wypieków. Prażone ziarna są doskonałym dodatkiem do jogurtu.
Ziarna komosy należy przed spożyciem wypłukać, gotować w proporcji 1: 2 ( szklanka komosy na 2 szklanki wody) ok. 10-15 minut. Ugotowaną można przechowac w lodówce, w szczelnym pojemniku do 3 dni.

Komosę można kupić w sklepach ze zdrową żywnością, ale ostatnimi czasy jest również dostępna w supermarketach.

Różne wariacje z quinoa w roli głównej 
W sałatce z kalafiorem
W kotletach kalafiorowo-brokułowych
W papryce faszerowanej

czwartek, 13 sierpnia 2015

Kalafior na zdrowie i na zdrowe odchudzanie

Kalafior należy do rodziny kapustnych. Pochodzi z Cypru i bywał nazywany kapustą cypryjską. W krajach śródziemnomorskich uprawiane są jego odmiany zielone i fioletowe oraz pomarańczowe. Ceniony jest nie tylko ze względu na walory smakowe, ale również dietetyczne. Podobnie jak brokuły, kapusta i jarmuż ma on duże znaczenie dla naszego zdrowia.
Ze względu na niską zawartość kalorii ( 100 g gotowanego kalafioru to ok. 21 kcal) doskonale sprawdza się w diecie odchudzającej.
Zawiera sód, potas, magnez, wapń, mangan, żelazo, miedź cynk, fosfor, fluor, chlor, jod, karoteny, witaminy z grupy B, K oraz witaminę C, której posiada dwukrotnie więcej niż biała kapusta.
Przewyższa również inne warzywa kapustne pod względem zawartości białek i wapnia.
Znajdujące się w kalafiorze związki zwiększają zdolności wątroby do neutralizowania toksycznych substancji oraz wspomagają układ immunologiczny, chronią przed reumatyzmem.
W kalafiorze występuje sulforafan który pobudza enzymy zwalczające raka. Spożywanie warzyw bogatych w sulforafan chroni przed nowotworami, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy.
Posiada również działanie moczopędne.
Kalafior ze względu na swoje właściwości jest polecany jako składnik zbilansowanej i zdrowej diety. Należy jednak pamiętać, że kalafior posiada również właściwości wzdymające i spożywany w nadmiarze może powodować dyskomfort trawienny.Złagodzimy działanie gazotwórcze podając kalafior z dodatkiem czosnku, imbiru, kopru lub kminku.

Najlepsze kalafiory to te jędrne, białe. Nie kupujmy szarych, miękkich w dotyku, ponieważ prawdopodobnie leżały zbyt długo na sklepowej półce i są nieświeże.

Zazwyczaj podaje się go w postaci gotowanej w lekko osolonej wodzie ze szczyptą cukru.
Jak wszystkie warzywa kapustne - ze względu na zawartość związków siarki- kalafior przy gotowaniu wydziela specyficzny zapach.Sprawdzonym sposobem na pozbycie się nieprzyjemnej woni podczas gotowania jest dodanie do wody, w której gotujemy kalafior paru łyżek mleka lub odrobinę soku z cytryny. Można też dodać szczyptę gałki muszkatołowej, która nada przyjemnego aromatu. Zaleca się , aby początkowo gotować kalafior bez przykrycia. Nie należy też gotować zbyt długo, gdyż tracimy w ten sposób dużą część składników odżywczych.
Najwięcej prozdrowotnych wartości zachowuje w stanie surowym, przy czym należy pamiętać, że najwięcej witamin znajduję się w głąbie, mniej w kwiecie.
Starty na tarce kalafior może być podstawowym składnikiem surówek.

Jeżeli zależy nam na zrzuceniu zbędnych kilogramów pamiętajmy, że dodając do kalafiora zrumienioną tartą bułką dodajemy ok 130 kcal

piątek, 7 sierpnia 2015

Melon Kantalupa na stres i na upały


Ten letni owoc, pochodzący z Afryki i Azji swoją nazwę otrzymał od nazwy włoskiego miasta Cantalupo, leżącego niedaleko Rzymu.
Miąższ kantalupy jest żółtopomarańczowy, słodki i aromatyczny.
Kantalupa jest jednym z najlepszych źródeł beta-karotenu, który w organizmie zostaje przekształcony w witaminę A potrzebną do produkcji komórek limfocytów. Beta-karoten wspomaga funkcjonowanie wzroku, jest przeciwutleniaczem chroniącym przed rozwojem niektórych nowotworów, miażdżycy, korzystnie wpływa na stan skóry. 
 Melon ten bogaty jest również w witaminę C niezbędną dla systemu odpornościowego. Jest doskonałym źródłem potasu. Potas obniża ciśnienie krwi, zmniejsza ryzyko choroby wieńcowej i wylewu ( szklanka pokrojonych melonów zawiera ok. 360 mg potasu, przy czym dzienne zapotrzebowanie na potas to ok. 4700 mg ) 
Melon ma niską zawartość kalorii, 100 g melona zawiera  - 34 kcal, ma właściwości moczopędne i przeczyszczające, detoksykacyjne,  likwiduje nadmiar sodu w organizmie oraz reguluje procesy trawienne i korzystnie wpływa na pracę jelit.
Melony zawierają cytrulinę - aminokwas, który wspomaga odchudzanie. Osoby walczące ze zbędnymi kilogramami powinny włączyć melon do swojej codziennej diety.
Zalecane są w leczeniu schorzeń reumatycznych oraz układu moczowego.
Naukowcy francuscy zalecają spożywanie melonów jako sposobu walki ze stresem i przemęczeniem w związku z zawartym w melonie w dużej ilości enzymatycznego przeciwutleniacza o nazwie dysmutaza ponadtlenkowa.
Dysmutaza ma właściwości minimalizowania szkód w naszym organizmie, jakie powodują wolne rodniki uwalniające się podczas stresu.


Ze względu na dużą zawartość cukru melonów powinny unikać osoby z zaburzeniami trawiennymi oraz chorzy na cukrzycę, którzy mogą natomiast sięgać po gorzkiego melona. U osób uczulonych na pyłki traw może pojawić się reakcja alergiczna po spożyciu melona.

 Kantalupa smakuje najlepiej schłodzona na krótko przed spożyciem, jedzona samodzielnie lub jako dodatek do sałatek, jogurtu, sera.



Inne rodzaje melonów :





melon emir







melon miodowy
                                                                                                                                                                




                                                                            
melon galia
melon melba

melon seledyn

wtorek, 26 listopada 2013

Odżywczy, jak burak

Rubinoczerwone, aromatyczne warzywa obfitują w składniki odżywcze, niezwykle wartościowe związki chemiczne, takie jak antocyjany, saponiny, błonnik, kwas foliowy, potas.
Zawierają betacyjany - barwniki roślinne, chroniące przed czynnikami rakotwórczymi.
Betaina znajdująca się w burakach obniża poziom homocysteiny - aminokwasu związanego ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób serca.
Aby zachować antocyjany w burakach najlepiej piec je w piekarniku w całości ze skórką. Jeżeli gotuJemy buraki obrane i pokrojone, zawarty w nich barwnik przedostaje się do wody i jest tracony. To samo się dzieje z rozpuszczalną w wodzie witaminą B.
Występujące w burakach saponiny wiążą cholesterol w przewodzie pokarmowym, obniżając ryzyko wystąpienia chorób serca.
Rozpuszczalny błonnik zawarty w burakach obniża stężenie cholesterolu LDL. 
Buraki oczyszczają jelita z przyklejonych do ścianek złogów (wielomiesięczny kał) i nawilżają je. Złogi tworzą się poprzez np. siedzący tryb życia, którego skutkiem jest słaba perystaltyka jelit, co może prowadzić do powstania zaparć, otyłości, a nawet nowotworów jelita grubego. Jelita potrzebują ruchu wspierającego ich naturalną perystaltykę. Buraki wspierają zatem oczyszczanie jelit, a tym samym działają odchudzająco i antyrakowo.
Zaś kwas foliowy zapobiega tworzeniu się wad wrodzonych układu nerwowego, chroni przed chorobami serca i nowotworami.
Zawierają dużo potasu ważnego dla prawidłowego funkcjonowania mięśni. Potas plus magnez i sód sprawią, że buraki doskonale odkwaszają organizm, czyli działają zasadotwórczo, a równowaga kwasowo-zasadowa jest warunkiem zdrowia.
W korzeniu tego niepozornego warzywa znajdują się spore ilości witaminy C, wzmacniającej odporność a także witaminę A, beta-karoten, witaminę B, które mają ogromne znaczenie dla naszego wzroku, skóry, włosów, paznokci.
Czerwone buraki chłodzą wątrobę i usprawniają przepływ żółci, a tym samym uspokajają i leczą nerwowość
Buraki zalecane są przy niedokrwistości, poniewaz poprawiają jakość czerwonych ciałek krwi.
Sok z buraków doskonale wzmacnia odporność i podnosi wydolność fizyczną.

100 g buraków zawiera 38 kcal
1,8 g białka, 0,1 g tłuszczu, 9,5 g węglowodanów, 2,2 g błonnika
348 mg potasu, 41 mg wapnia, 17 mg fosforu, 17 mg magnezu, 1,7 mg żelaza
2 uq witaminy A, 12 uq beta-karotenu, 0, 03 mg witaminy E
0,020 mg tiaminy, 0,050 mg ryboflawiny, 0,40 mg niacyny
87 uq folianów
10 mg witaminy C

Kwas buraczany, 
jest bardzo pomocnym napojem na odchudzanie, reguluje florę bakteryjną jelit, a do tego jest niezmiernie odżywczy.


  • 1/2 kg buraków,
  • 2,5 litra letniej, przegotowanej wody,
  • łyżeczka soli,
  • 3 ząbki czosnku,
  • łodyżka kopru,
  • sucha kromka razowego chleba (lub sama skórka).

Umyj buraki, pokrój w talarki, a następnie włóż do kamiennego garnka i dodaj przyprawy. Wszystko zalej wodą. Na wierzch połóż chleb, a na to talerzyk, by nic nie wypływało ponad poziom płynu. Chleb wyjmij na drugi dzień, ale pozostałe składniki trzymaj w garnku w ciepłym miejscu przez 4-5 dni. Po tym czasie zawartość garnka przelej do słoika i przechowuj w lodówce.

sobota, 2 listopada 2013

Spirulina - leczniczy wodorost

Najbogatszym obszarem występowania Spiruliny jest jezioro Titicaca w Peru oraz jezioro Texaco w Meksyku. W mniejszej obfitości Spirulina występuje również na terenie Afryki, Azji, Ameryki Środkowej i Australii.
Szmaragdowozielona alga w kształcie spirali o mikroskopijnej wielkości to 58-62% pełnowartościowego białka z kompletem 18 aminokwasów, beta karotenu w tym: 4 molekularne formy 9-cis, 13-cis, 15-cis i trans beta karoten. Zeaksantyna i beta kryptoksantyna uzupełniają karoteinowy kompleks.
Poza tym alga zawiera- kwas gamma linolenowy (GLA), gamma linolowy, chlorofil, polipeptydowy barwnik fytocjanina, dysmutaza nadtlenkowa (SOD), minerały, witaminy w tym kompleks witamin z grupy B, sulfolipidy, glikolipidy, enzymy, kwasy tłuszczowe RNA, DNA.
Spirulinę nazywa się zielonym mięsem z powodu bardzo dużego składu wysokowartościowego białka.
Jego udział jest blisko trzykrotnie większy od zawartości białka w mięsie. Zawiera 18 aminokwasów, w tym 8 niezbędnych, z których zbudowane są białka. Jest to najwyższa koncentracja, jaka można znaleźć w żywności. Nie są one jedynie materiałem budulcowym mięśni, ale przynoszą wiele korzyści dla zdrowia np. wyrównują poziom cukru we krwi, przyśpieszają rekonwalescencję.
Spirulina zawiera łatwo przyswajalne żelazo, magnez, potas, witaminy, makro - - mikroelementy.
Dzięki obecności chlorofilu i fikocyjaniny działa antyoksydacyjnie, przeciwzapalnie i antyalergicznie. 
Normalizuje przemianę jodu w organizmie, przyczyniając się w ten spozób do prawidłowego funkcjonowania tarczycy. 
Zwiększa sprawność układu immunologicznego, wzmacnia serce i redukuje poziom chlesterolu LDL.
Wyizolowany ostatnio ze spiruliny specyficzny polisacharyd, nazwany „spirulinowym wapniem” ma hamujące działanie na rozwój wirusów: HIV, grypy, świnki, odry, opryszczki i zwykłego przeziębienia.
Ta niezwykła alga może wspomagać terapię pacjentów chorych na AIDS dzięki zawartości glikolipidów i fosfolipidów.
Stymuluje tworzenie krwi oraz komórek macierzystych szpiku kostnego, zmniejsza ujemne skutki radioterapii i chemioterapii.
Ma znaczący wpływ na odtruwanie i wspomaganie procesów oczyszczania organizmu, opóźnia procesy starzenia się organizmu. Wspomaga odchudzanie poprzez zmniejszenie łaknienia.
Spirulina dodaje sił witalnych, poprawia kondycję psychowizyczną dzięki bogatej zawartości witamin i enzymów. Jest dobrym uzupełnieniem diety wegetariańskiej, jak również ludzi starszych , rekonwalescentów.
 Spirulina Pacifica wchodzi w skład grupy produktów leczniczo-odżywczych przeznaczonych przez NASA (Amerykańska Narodowa Agencja Przestrzeni Kosmicznej) dla suplementacji załóg stacji kosmicznych.
Spirulinę można nabyć w postaci tabletek lub proszku. Jednakże jak każdą suplementację tak i tą należy skonsultować z lekarzem. Spiruliny nie powinny stosować dzieci, kobiety w ciąży, karmiące piersią. Kupując suplementy z alg zwróćmy uwagę na pochodzenie, certyfikaty producenta

wtorek, 29 października 2013

Kasza gryczana, amarantus, kwinoa, czyli superziarna w akcji

Zawierają one fitosterole, które pomagają w znacznym stopniu obniżyć poziom cholesterolu.
Inhibitory proteazy - związki o działaniu przeciwnowotworowym zapobiegają tworzeniu się komórek rakowych. Zaś kwas fitynowy może chronić komórki jelita przed uszkodzeniami spowodowanymi przez wolne rodniki.
Zawarte w superziarnach lignany pomagają kontrolować cholesterol LDL oraz zmniejszać ryzyko nowotworu piersi, jelita grubego, jajników i gruczołu krokowego.
Amarantus (szarłat) bardzo wzmacnia płuca. Ponadto zawiera więcej wapnia i magnezu niż krowie mleko.
W Nepalu amarantus jest jedzony w formie kleiku zwanego "sattoo". Amarantus może być gotowany jak płatki zbożowe, mielony na mąkę, prażony jak kukurydza, kiełkowany, opiekany. Nasiona te można przyrządzać z innymi pełnymi ziarnami, dodawać do potraw smażonych na sposób chiński oraz do zup, mięs duszonych jako zagęstnik bogaty w składniki odżywcze.
Saponiny, których znakomitym źródłem jest kwinoa mogą ograniczać ryzyko wystąpienia nowotworu i chorób serca.
Kwinoa - Quinoa jest dobrym źródłem lizyny - aminokwasu, który może hamować rozwój opryszczki.
Kwinoa (komosa ryżowa) jest zbożem pochodzącym z  Ameryki Południowej, stanowi źródło kompletnego białka, znacznie łatwiejszego do strawienia niż białko zawarte w mięsie. Ziarno komosy zawiera też bez porównania mniej tłuszczu niż większość rodzajów mięsa.
Ziarna amarantusa i kwinoi są dobrymi źródłami magnezu, który działa dobroczynnie na nasze serce, zapobiega alergiom, astmie, kamieniom nerkowym i zespołowi napięcia przedmiesiączkowego.





Teff (trawa abisyńska ) ma drobne nasiona o bardzo bogatym smaku. Zawiera dużo białka oraz sporo wapnia, magnezu i żelaza, potasu.
Amylopektyna i amyloza, węglowodany w kaszy gryczanej pomagają kontrolować poziom cukru. Badania naukowe sugerują, że białko kaszy gryczanej ma właściwości obniżające stężenie cholesterolu - porównywalne, a może nawet bardziej efektywne niż białko sojowe.
Rutyna obecna w kaszy gryczanej redukuje ryzyko wystąpienia nowotworu, ponieważ unieszkodliwia czynniki rakotwórcze, obniża ciśnienie krwi, wzmacnia naczynia krwionośne i zmniejsza stężenie cholesterolu LDL.
Kasza gryczana nie zawiera glutenu, jest dobrym źródłem zdrowych minerałów i nie powoduje uczuleń ( w przeciwieństwie do pszenicy).
Orkisz podobnie jak kasza gryczana jest bogatym źródłem minerałów i białek, ma właściwości wzmacniające organy wewnętrzne. Jest alternatywą dla osób uczulonych na pszenicę. Orkisz pomaga w zaparciach, zapaleniu okrężnicy i problemach z trawieniem. Jest jedynym ziarnem zawierającym mukopolisacharydy, związki pobudzające układ odpornościowy. Orkisz to doskonałe źródlo energii.
Witamina E wraz z innymi przeciwutleniaczami występującymi w sperziarnach zapobiega chorobie nowotworowej, zaćmie, chorobom serca i zwyrodnieniu plamki żółtej.
Brązowy ryż bardzo korzystnie oddziałuje na układ nerwowy i trawienny. Ma też najmniej alergenne właściwości ze wszystkich zbóż.
Jęczmień ma słodkawy smak i korzystnie działa na żołądek i trawienie. Zawiera gluten, ale jego zawartość jest niska.
Kamut jest spokrewniony z pszenicą, ale nie wywołuje reakcji alergicznych u wielu osób uczulonych na pszenicę. Zawiera dwa razy więcej białka niż pszenica oraz więcej minerałów, szczególnie magnezu i cynku.
Owies zawiera więcej dobrych tłuszczów niż inne zboża, które pomagają w utrzymaniu prawidłowej wagi. Jest również bogatym źródłem witaminy B, korzystnie działającej na układ nerwowy i wzmacniającej kości.
Proso ma doskonałe własności odżywcze. Zawiera duże ilości żelaza, magnezu, potasu, witamin B i witaminy E. Korzystnie działa na układ trawienny, poprawia wchłanianie składników pokarmowych i dodaje energii, odżywiając naszą śledzionę.
Żyto jest doskonałe do pieczenia na zakwasie. Doskonale działa na wątrobę.
Aby zachować jak najwięcej substancji odżywczych należy gotować superziarna w niewielkiej ilości wody do miękkości. Dokładne gryzienie pomaga w trawieniu.

Gotowanie kasz :

kasza                           ilość                   ilość wody            czas gotowania 
                                   w szklankach     w szklankach          w minutach

amarantus                           1                              2 i 1/2             35
kasza gryczana prażona       1                              2                   20-35
komosa ryżowa                   1                              2                   30-45
brązowy ryż                         1                              2                   20-35
pęczak jęczmienny               1                               3                  45-60
owies -ziarna                       1                               3                   45-60
proso                                  1                               3                    30-45

Produkty z wysoko oczyszczonego ziarna, takie jak biały ryż, biały chleb, jasny makaron są pozbawiane w procesie produkcji niemal wszystkich składników odżywczych i błonnika. Kiedy zjadamy taką żywność, zostaje ona szybko przetworzona na glukozę, która zaczyna krążyć w naszym krwioobiegu. Rezultatem są gwałtowne zmiany poziomu cukru we krwi, napady apetytu na produkty zawierające cukier, zmiany nastrojów i przyrost masy ciała. Zdrowa dieta powinna zawierać nie oczyszczane ziarno, takie jak brązowy ryż, pęczak jęczmienny, kaszę gryczaną itd.
Im ciemniejszy kolor, tym mniej przetworzone ziarno, a tym samym zdrowsze.

poniedziałek, 28 października 2013

Kapusta - nie taka głowa pusta

Warzywa kapustowate są pełne składników odżywczych, które chronią nas przed nowotworami i chorobami serca. Kapusta to królowa zdrowia, podobnie jak jej rodzina - brukselka i chińska kapusta pak choi.
Antocyjany, występujące w czerwonej kapuście chronią komórki przed wolnymi rodnikami.
Beta- karoten, którego najwięcej zawiera kapusta pak choi redukuje ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej oraz niektórych nowotworów.
Błonnik nierozpuszczalny zawarty w kapuście łagodzi zaparcia.
Kapusta bogata jest również w dobroczynne związki, chroniące przed czynnikami rakotwórczymi :
- ditioltiony - chroniące przed czynnikami rakotwórczymi poprzez mobilizację własnych rezerw glutationu (podstawowego składnika enzymów o działaniu przeciwutleniąjącym, oczyszczającym organizm ze związków rakotwórczych i wzmacniającym układ odpornościowy) w organizmie
- goitrogeny - występujące w surowej kapuście, wpływają na wydzielanie hormonów tarczycy. Należy skonsultować się z lekarzem, jeżeli mamy problemy z tarczycą i jemy dużo surówek z kapusty.
- indole - mogą chronić przed nowotworami piersi i gruczołu krokowego, poprzez obniżenie aktywności estrogenu
- izotiocyjaniany - stymulują enzymy, które hamują działanie hormonów wpływających na powstawanie nowotworów piersi i gruczołu krokowego.
Kapusta jest źródłem kwasu foliowego, ważnej witaminy z grupy B, która redukuje prawdopodobieństwo wystąpienia nowotworów oraz niektórych wad wrodzonych układu nerwowego, ogranicza tez ryzyko rozwoju chorób serca.
Zaś witamina C, której najwięcej dostarcza brukselka poprawia funkcjonowanie układu odpornościowego oraz zwalcza infekcje i wirusy.
Dla lepszego przyswajania witaminy C najlepiej jeść kapustę na surowo. Aby zachować jak najwięcej innych składników odżywczych, kapustę najlepiej gotować na parze.
Kapusta działa również przeciwstresowo, gdyż jest dobrym źródłem przeciwutleniaczy - witamin A, C i E, beta-karotenu i selenu. Przeciwutleniacze likwidują szkodliwe skutki działania wolnych rodników powstających podczas reakcji na stres oraz wspomagają przekształcanie tryptofanu na serotoninę, wpływając w ten sposób na poprawę nastroju.
Kapusta ma opinię ciężkostrawnego warzywa. Owszem staje się takim, głównie po dodaniu mięsa i tłuszczy zwierzęcych. Nie jest zalecana przy chorobach trzustki.
Spożywanie kapusty pomaga poprawić procesy trawienia. Surowa kapusta korzystnie wpływa na błonę śluzową przewodu pokarmowego, przynosi ulgę przy zgadze, likwiduje zaparcia. Kiszona kapusta, nie płukana zawiera cenny kwas mlekowy i enzymy poprawiające trawienie tłuszczów.
Ze względu na zawartość cynku i siarki, spożywanie kapusty łagodzi dolegliwości skórne.
Składniki zawarte w kapuście wspomagają leczenie obrzęków kończyn, łagodzą ból, działają antyseptycznie, usuwają toksyny ze skóry, są środkiem na ukąszenia i użądlenia przez owady. Liście kapusty leczą oparzenia, wrzody, rany, odmrożenia, półpasiec, bywają pomocne w chorobach reumatycznych. Stosuje się je również przy żylakach i zapaleniu tętnic.

100 g kapusty białej zawiera :
29 kcal
1, 7 g białka, 0,2 g tłuszczu, 7,4 g węglowodanów
2,5 g błonnika
19 mg sodu, 228 mg potasu, 67 mg wapnia, 33 mg fosforu, 13 mg magnezu, 0,3 mg żelaza
9 uq witaminy A, 52 uq beta-karotenu, 1,67 mg witaminy E
0,072 mg tiaminy, 0,060 mg ryboflawiny, 0,36 mg niacyny,
57 uq folianów
48 mg witaminy C

100 g brukselki zawiera :
37 kcal
4,7 g białka, 0,5 g tłuszczu, 8,7 g węglowodanów
5,4 g błonnika
10 mg sodu, 416 mg potasu, 57 mg wapnia, 33 mg fosforu, 21 mg magnezu, 0,9 mg żelaza
74 uq witaminy A, 447 uq beta-karotenu, 0,88 mg witaminy E
0,080 mg tiaminy, 0,160 mg ryboflawiny, 0,70 mg niacyny
130 uq folianów
94 mg witaminy C

100 g kapusty czerwonej zawiera :
27 kcal
1,9 g białka, 0,2 g tłuszczu, 6,7 g węglowodanów
2,5 g błonnika
11 mg sodu, 269 mg potasu, 46 mg wapnia, 31 mg fosforu, 12 mg magnezu, 0,5 mg żelaza
3 uq witaminy A, 15 uq beta-karotenu, 1,70 mg witaminy E
0,099 mg tiaminy, 0,073 mg ryboflawiny, 0,69 mg niacyny
54 mg witaminy C

100 g kapusty włoskiej zawiera :
38 kcal
3,3 g białka, 0,4 g tłuszczu, 7,8 g węglowodanów
2,6 g błonnika
9 mg sodu, 306 mg potasu, 77 mg wapnia, 49 mg fosforu, 16 mg magnezu, 0,4 mg żelaza
7 uq witaminy A, 42 uq beta-karotenu, 2 mg witaminy E
0,100 mg tiaminy, 0,260 mg ryboflawiny, 0,60 mg niacyny
80 uq folianów
60 mg witaminy C

wtorek, 1 października 2013

Przysmak bogów - winogrona

Winogrona zawierają związki, które mogą zmniejszać ryzyko wystąpienia chorób serca, nowotworów i wylewów. Badania dowodzą, że również czerwone wino, sok winogronowy i rodzynki są bogate w związki zwalczające wiele groźnych chorób.
Antocyjany , których bogatym źródłem są ciemne winogrona mogą powstrzymywać wzrost komórek nowotworowych.
Winogrona są bogate w flawonoidy - chroniący serce naturalny barwnik, który może miec również działanie przeciwzakrzepowe. Zarówno winogrona czerwone, jak i fioletowe zawierają dużo flawonoidów, które zapobiegają osadzaniu się w tętnicach cholesterolu LDL, tworzącego płytkę miażdżycową i mogącego prowadzić do niedokrwiennej choroby serca.
Kwas elaginowy zawarty w winogronach chroni płuca przed toksymani obecnymi w środowisku.
Zaś kwercetyna redukuje ryzyko rozwoju choroby nowotworowej, działa przeciwzakrzepowo, przynosi ulgę w chorobach układu oddechowego. Jest to flawonoid o działąniu antyoksydacyjnym, przeciwzapalnym i antyalergicznym. Powstrzymuje wyzwalanie histaminy, redukuje ryzyko wystąpienia raka prostaty, piersi, jelit. Jak większość flawonoidów, kwercetyna zapobiega utlenianiu cholesterolu LDL. Kwercetyna to jeden z najsilniejszych antyoksydantów spośród przeciwstarzeniowych.
Winogrona zawierają również węglowodany, pektyny, garbniki, witaminy z grupy B, witaminę C, karoten.
Zawierają cenny pierwiastek bor- sprzyjający utrzymaniu na odpowiednim poziomie estrogeny, co jest szczególnie ważne dla kobiet w okresie menopauzy.
Winogrona zawierają też sporo potasu, który wpływa na obniżenie ciśnienia krwi oraz dotlenienie mózgu. Potas doskonale wpływa na pracę serca i całego układu krwionośnego.
Wszystkie rodzaje winogron zawierają także fosfor i wapń (budulec kości), chlor i magnez (regulują pracę systemu nerwowego), jod (niezbędny do prawidłowego funkcjonowania tarczycy) oraz żelazo.
Owoce te są polecanie osobom chorującym na serce, nerki, watrobę. Odkwaszają organizm, reguluja przemianę materii. Dzięki zawartości błonnika poprawiają perystaltykę jelit. Pobudzają wydzielanie soków trawiennych, zmniejszają fermentację jelitową, działają żółciopędnie.
W skórce winogron występuje cenna fitosubstancja - resweratrol, która ma zdolność zwalczania nowotworów. Resweratrol obecny w ciemnych winogronach, czerwonym winie a także grejpfrutach jest dobrym przeciwutleniaczem. Występujący w dużych ilościach w winogronach i winach gronowych resweratrol wykazuje wysoką aktywność antyoksydacyjną, działanie przeciwzapalne oraz przeciwbakteryjne. W zależności od gatunku wina stężenie resweratrolu wynosi od 0,1 do 15 mg/l. Wiele badań klinicznych i epidemiologicznych wykazało, że spożywanie czerwonego wina i winogron, a zatem i resweratrolu, zmniejsza zapadalność na choroby układu krążenia, zwłaszcza na chorobę niedokrwienną serca. Resweratrol zmniejsza agregację płytek krwi, zapobiegając zawałom serca i udarom niedokrwiennego mózgu oraz miażdżycy.
Chociaż związek ten nie jest zasadniczym składnikiem odżywczym, interesujące jest to, że może on wpływać na zdrowie ludzkie.
Chociaż dieta Francuzów zawiera dużo tłuszczu, rzadko zapadają oni na choroby serca. Przypuszca się, że za część sukcesu odpowiadają flawonoidy zawarte w czerwonym winie, które chronią tętnice przed tworzeniem się blaszki miażdżycowej. Taką samą ochronę serca wykazuje niesfermentowany sok winogronowy. Wykazano, że 315-375 g soku z ciemnych winogron dziennie w znacznym stopniu redukuje ryzyko wystąpienia choroby serca.
Aby w pełni skorzystać z bogactwa cennych związków występujących w winogronach, nalezy wybierać odmiany ciemne, które zawierają ich zdecydowanie więcej niż odmiany zielone.
Należy pamiętać jednak, że są to owoce wysokokaloryczne, zawierające sporo cukru. Dlatego ostrożność w ich spożywaniu powinny zachować osoby z nadwagą oraz diabetycy.
Pamiętajmy również aby myć dokładnie winogrona oraz rodzynki przed spożyciem, ponieważ mogą się na nich znajdować pestycydy, konserwanty.
Z pestek winogron wytwarza sie doskonały olej winogronowy, zawierający kwas linolowy, który nie jest wytwarzany przez organizm ludzki. Olej winogronowy jest bogaty w witaminę E, obniża pozziom "złego" cholesterolu LDL, chroni serce.
Olej ten nadaje się do sałatek, gotowania, krótkotrwałego smażenia. Jest neutralny w smaku, dlatego nie odbiera potrawom ich naturalnego smaku.
Z winogron wytwarza się również ocet winny oraz ocet balsamiczny - bogate źródło witamin i minerałów. Ocet balsamiczny ułatwia spalanie tłuszczu, oczyszcza organizm, reguluje ciśnienie krwi, pomaga absorbować toksyny z organizmu.Ocet balsamiczny doskonale wzbogaca smak sałat, dań z drobiu oraz czerwonego mięsa. Jest klasycznym dodatkiem do włoskiej sałatki caprese a także hiszpańskiego chłodnika gazpacho.

środa, 25 września 2013

Po co zjadamy fitozwiązki ?

Fitozwiązki tp nieodżywcze, organiczne komponenty roślin i owoców, które zapobiegają chorobom i sprzyjają ludzkiemu zdrowiu.Nie są podstawowymi składnikami odżywczymi i nie są niezbędne dla utrzymania życia. Wytwarzane są przez rośliny dla własnej ochrony , ale mogą być równiez pomocne w zapobieganiu chorobom ludzkim.
Żywność z fitozwiązkami to nieodzowny składnik naszej codziennej diety.
Najłatwiejszym sposobem spożywania większości fitozwiązków jest jedzenie owoców i warzyw, które zawierają równiez minerały, witaminy, błonnik i małą ilość tłuszczów nasyconych. Zaleca się dzienne spoż
ywanie przynajmniej 5 porcji owoców lub warzyw.
Fitozwiązki mogą oddziaływać poprzez swoje właściwości w różny sposób.
Mają działanie :
-antyoksydacyjne - chronią komórki przed szkodliwym utlenianiem i w ten sposób redukują ryzyko rozwoju określonych rodzajów nowotworów. Aktywność oksydacyjną wykazują np. siarczki allilu ( cebula, por, czosnek), karotenoidy ( owoce, marchew), flawonoidy (owoce, warzywa), polifenole ( herbata, winogrona)
- hormonalne - izoflawony soi podobnie jak ludzkie estrogeny redukują symptomy menopauzy i osteoporozy
- stymulacja enzymów -np.  indole zawarte w kapuście stymulują enzymy, które powodują, ze estrogeny są mniej efektywne. Dzięki temu mogą redukować ryzyko raka piersi.
- ograniczanie replikacji DNA - np. saponiny zawarte w fasoli zapobiegają rozmnażaniu się komórek rakowych, kapsaicyna w papryce chroni DNA przed niszczącymi czynnikami przyczyniającymi się do rozwoju choroby nowotworowej
- działanie antybakteryjne - np. allicyna w czosnku wykazuje działanie antybakteryjne i przeciwzapalne, proantocyjanidiny zawarte w żurawinach wiążą się fizycznie ze ściankami komórki ludzkiej i  pozwalają redukować ryzyko infekcji dróg moczowych, wpływaja równiez na zdrowie zębów.
Rośliny lecznicze są powszechnie używane i wykorzystywane przez wszystkie tradycyjne kultury na świecie. Podobnie jak medyczna wiedza ogólna, ziołolecznictwo rozwijało się metodą prób i błędów przez wiele stuleci.
Przeprowadzone badania epidemiologiczne dowodzą, że fitozwiązki owoców i warzyw mogą znacząco redukować ryzyko zachorowania na nowotwór; mają również działanie przeciwzapalne i antyoksydacyjne.
Substancje takie przez tysiąclecia były wykorzystywane jako leki. W 400 roku p.n.e. Hipokrates zalecał stosowanie liści drzewa wierzby jako sposób na obniżenie gorączki. Kwas salicylowy dzięki właściwościom przeciwzapalnym i przeciwbólowym był uzyskiwany z kory wierzby, a późniek - wytwarzany już syntetycznie- stał się głównym składnikiem Aspiryny.
Wspólczesne techniki laboratoryjne ułatwiaja dokonywanie odkryć i określanie nowych fitozwiązków.
Likopen występujący w pomidorach, różowym grejpfrucie, arbuzie wg badań klinicznych wykazuje aktywność przeciwnowotworową w przypadku raka prostaty.
Badania naukowe wykazały, że luteina i zeaksantyna, znajdujące się w szpinaku i w innych zielonych warzywach, oraz jajkach , owocach cytrusowych bezpośrednio poprawiają zdolnośc widzenia, ochraniają siatkówkę oka ludzkiego, zapobiegając rozwojowi zwyrodnienia plamki żółtej oraz katarakty.
Związki te są szczególnie polecane chorym na cukrzycę i osobom spędzającym dużo czasu przed monitorem komputera czy telewizorem. Organizm ludzki nie jest w stanie sam wytwarzać tych substancji.
Fitozwiązki znajdujące się w świeżo zebranej żywności roślinnej moga ulec zniszczeniu w wyniku przetwarzania lub gotowania. Z tych powodów przemysłowo przetworzona żywność zawiera mniej fitozwiązków niż żywność nieprzetworzona. Wyjątek stanowi jednak likopen (pomidory), który znajduje się również w przetworzonej żywności : sosach, ketchupie. Gotowanie rozkłada ścianki komórek i zwiększa przyswajanie likopenu.
Najwięcej fitoskładników zawierają :
- soja : izoflawony ( poprawiają zdrowie kości, redukują symptomy menopauzy), saponiny, kwas fitowy, fitosterole
- pomidory : likopen, witamina C
- brokuły : witamina C, DIM( substancja pochodząca z trawienia związku indol-3-karbinol), selen, izotiocyjaniany
- czosnek : allicyna
- siemię lniane : lignany, kwasy tłuszczowe Omega-3
- owoce cytrusowe : monoterpeny, kumaryna, kwas ferulowy, kwas szczawiowy, witamina C. Albedo z cytrusów zawiera dużo pektyn i fitozwiązków, takich jak limonen i glucarates
- jagody : kwas taninowy, antocyjany
- papryka : kapsaicyna, witamina C
- słodkie ziemniaki, suszone morele, marchew : beta-karoten
- jabłka : kwercetyna, kwas winowy, pektyny
- jagody acai : błonnik, antocyjanininy, kwasy Omega-3, Omega-6
- kakao : flawonoidy, epikatechiny
- żurawiny : kwas elagowy, antocyjany
- jagody goji : zeaksantyna
- różowy grejpfrut : likopen, bioflawonoidy
- czerwone winogrona : kwercetyna, resweratrol, katechiny, kwas elagowy
- zielona herbata : kwercetyna, katechiny, kwas szczawiowy
- mango : kryptoksantyna
- orzechy i rośliny strączkowe : kwas fitowy, fitosterole
- granaty, dynia, grzyby shitake, arbuz, sezam, szpinak - spirulina
- cebula : tiosiarczany
- papaja : kryptoksantyna

WHO zaleca zjadanie przynajmniej pięciu porcji owoców i warzyw dziennie. Badania dowodzą, że jedzenie codziennie owoców i warzyw w takich ilościach pozwala redukować o 20 % prawdopodobieństwo wystąpienia choroby nowotworowej.

piątek, 20 września 2013

Złociste kolby kukurydzy

Była podstawowym pożywieniem Inków, Azteków i Majów. Do Europy została przywieziona przez Krzysztofa Kolumba.
Jest doskonałym źródłem złożonych węglowodanów, błonnika i tiaminy. Kukurydza to niskotłuszczowy pokarm, który dostarcza energii oraz pomaga zapobiegać chorobom serca, nowotworom. zwyrodnieniu plamki żółtej oraz otyłości.
Błonnik rozpuszczalny zawarty w kukurydzy może obniżać stężenie cholesterolu, uniemożliwiając wchłonięcie go do organizmu. Osoby, które starają się odchudzić powinny siegnąc po pokarmy bogate w błonnik, ponieważ zwiększają one objętość pokarmu, co powoduje dłuższe uczucie sytości.
Inhibitory proteazy pomagają zwalczać nowotwory, zatrzymując podział białek odpowiedzialnych za niekontrolowany wzrost komórek.
Kukurydza zawiera kwas foliowy, zapobiegajacy wadom układu nerwowego u płodu, a badania potwierdzają, że redukuje również ryzyko wystąpienia choroby serca oraz nowotworu.
Luteina i zeaksantyna występujące w kukurydzy zapobiegają chorobom oczu związanych z wiekiem, takim jak zwyrodnienie plamki żółtej, będącej główna przyczyną niedowidzenia ludzi starszych. Kukurydza zawiera szczególnie duzo luteiny. Luteina nie tylko chroni nasze oczy, ale również przyczynia się do lepszego rozwoju płodu u kobiet w ciąży. Korzystnie wpływa ona również na owulację.
Badacze z Luizjany zauważyli, że w społeczeństwach, w których jada się bardzo dużo kukurydzy, rzadko występuje rak jelita grubego, piersi i prostaty. Uważają, iż jest to zasługą zeaksantyny.
Kukurydza bogata jest również w tiaminę, niezbędną do przetwarzania pokarmu w energię, jej niedobór może powodować zmęczenie. Tiamina jest równiez potrzebna do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego.
W składzie kukurydzy znajdziemy również selen, witaminę E, beta-karoten, które chronia przed działaniem wolnych rodników, wpływają na zwiększenie odporności.
Kukurydza ponadto jest źródłem takich minreałów, jak : potas, sód, wapń, magnez, żelazo, miedź, mangan, fosfor, cynk,jod.
Z ziaren kukurydzy tłoczony jest również olej tłusty zawierający 55-65% kwasu linolowego, 12-14% kwasu palmitynowego, 4% kwasu stearynowego, 29% kwasu olejowego oraz dużą ilość witaminy E, mający możliwości obniżenia cholesterolu LDL we krwi.
Z kukurydzy powstaje bezglutenowa mąka kukurydziana, kasza, skrobia, płatki kukurydziane

100 g kukurydzy nieprzetworzonej to około 110 kcal. 
3,7 g białka, 1,5 g tłuszczu, 23,4 g węglowodanów, 3,3 g błonnika
283 mg potasu, 6 mg wapnia, 102 mg fosforu, 37 mg magnezu, 0,8 mg żelaza
9 uq witaminy A, 56 uq beta-karotenu, 052 mg witaminy E
0,143 mg tiaminy, 0,080 mg ryboflawiny, 1,70 mg niacyny
12 mg witaminy C

Kukurydza z puszki zawiera o 2/3 mniej skrobi niż świeża, natomiast posiada 5 razy więcej cukru oraz bardzo dużo soli.
Aby zatrzymać w kukurydzy witaminy rozpuszczalne w wodzie, najlepiej gotować ją na parze. Posypać ziołami, posmarować lekko masłem. Tak przygotowana jest moim subiektywnym zdaniem najpyszniejsza.
Najczęściej jednak kukurydzę gotuje się w wodzie. Nie należy gotować jej wówczas dłużej niż 10 minut, aby zapobiec utracie składników odżywczych.
Mąki kukurydzianej można dodać do ciasta na naleśniki, panierek.
Natomiast z kaszki kukurydzianej warto przygotować polentę i podawać zamiast makaronu, ryżu czy ziemniaków.

Polenta z pestkami słonecznika

kasza kukurydziana drobna 1,5 szkl
pestki słonecznika i dyni mieszane 1/2 szkl natka pietruszki masło sólKaszę ugotować z masłem, dodając tyle wody, aby się rozkleiła, dodać pestki i natkę. Lekko posolić.

Placki tortilla

10 dag mąki kukurydzianej, ½ szklanki wody, 1 łyżeczka soli, 1 łyżeczka oleju z oliwek lub ewentualnie smalcu. 
Mąkę, sól i tłuszcz dokładnie wymieszać, a następnie wyrobić ciasto powoli dolewając wody. Ciasto powinno mieć konsystencję ciasta do makaronu. Następnie formuje się okrągłe placki i piecze na patelni bez tłuszczu do uzyskania lekko brązowej barwy. 
W tortille zawija się farsze warzywne mięsne i podaje z sosami.

wtorek, 17 września 2013

Włochate siedlisko witamin - kiwi

Bury, włochaty, niepozorny, jajowaty owoc oprócz imponujących ilości witaminy C zawiera bogactwo fitosubstancji, które pobudzają układ odpornościowy oraz chronią przed chorobami oczu, serca i nowotworami.
Zawarta w kiwi aktynidyna wspomaga trawienie, pobudzając naturalne procesy trawienne.
Pektyny, będące rodzajem rozpuszczalnego błonnika, zapobiegają chorobom serca i cukrzycy, podczas gdy nierozpuszczalny błonnik wpływa na sprawną pracę układu pokarmowego i zapobiega zaparciom.
Jeden owoc kiwi dostarcza ok.2 g błonnika, prawie połowa z tego to błonnik rozpuszczalny.
W składzie kiwi występuje kwas chlorogenowy - związek , który jest przeciwutleniaczem i zapobiega rozwojowi nowotworów.
Istotna jest również obecność luteiny- karotenoidu, redukujacego ryzyko nowotworu jelita grubego, zaćmy i zwyrodnienia plamki żółtej.
Kiwi jest znakomitym źródłem potasu, pierwiastka ważnego dla sprawnej pracy serca oraz mającego wpływ na ciśnienie krwi. Odpowiedni poziom potasu jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania mięśnia sercowego. Okresowe niedobory potasu występują często u osób aktywnych. Dlatego osoby trenujące powinny dbać o bogactwo potasu w swojej diecie.
W jednym owocu kiwi zanajdują się 252 mg potasu.
Kiwi zawiera bardzo dużo witaminy C, która działa jak silny przeciwutleniacz. Zapobiega infekcjom górnych dróg oddechowych, chorobom serca, wspomaga układ odpornościowy, a także może strzec przed niektórymi rodzajami nowotworów. Chroni równiez przed zaćmą.
Jeden owoc kwi zawiera około 75 mg witaminy C.
Aby zachować witaminę C zawartą w kiwi, należy jeść surowe owoce.
Warto wspomnież, że organizm ludzki nie magazynuje witaminy C, dlatego należy dostarczać tę cennę witaminę codziennie.Przeciętny człowiek potrzebuje dziennie ok 70 mg tej witaminy, ale w okresie jesienno-zimowym warto zwiększyć codzienną dawkę produktów bogatych w witaminę C, aby wzmocnić układ odpornościowy. O witaminę C w codziennej diecie powinni szczególnie zadbać palacze.
Owoce kiwi zawierają również witaminy A, E, K, żelazo, wapń, cynk, fosfor, miedź, mangan, selen, kwas foliowy.
100 g kiwi zawiera 56 kcal. Średniej wielkości kiwi waży ok. 75 g, czyli ma 42 kcal.
100 g kiwi to :
0,9 g białka, 0,5 g tłuszczu, 13,9g węglowodanów, 2,1 g błonnika
290 mg potasu, 25 mg wapnia, 32 mg fosforu, 15 mg magnezu, 0,4 mg żelaza
7 uq witaminy A, 43 uq beta-karotenu, 0,20 mg witaminy E,
0,020 mg tiaminy, 0,050 mg ryboflawiny, 0,50  mg niacyny, 38 uq folianów
59 mg witaminy C
Jeśli łączymy kiwi z mięsem, drobiem czy rybą np. w sałatkach, dodajemy je tuż przed podaniem, ponieważ enzym aktynidyna powoduje, że białko zwierzęce staje się gąbczaste.
Kiwi doskonale nadaje się do sałatek owocowych w połączeniu z bananem, truskawkami, pomarańczami itd. Takie kolorowe ładnie podane sałatki często są zachęcające dla dzieci. Można w ten sposób "przemycić" cenne owoce do dziecięcego jadłospisu.
Jednakże należy ostrożnie wprowadzac kiwi do diety dziecięcej, ponieważ może ono wywoływać alergie, podobnie zresztą jak inne owoce.
Pomysły na kiwi :
- zmiksuj obrane kiwi z sokiem z limonki, dodaj do gazowanej wody mineralnej z lodem - powstanie orzeźwiający napój
- połącz cząstki kiwi z ogórkiem, czerwoną papryką, polej oliwą z oliwek i podawaj jako dodatek do kurczaka z grilla
- pokrojone w plasterki kiwi wymieszaj z serem feta, pomidorami i rzymską sałatą, polej winegretem
- można je również zmiksować z kefirem truskawkami, kawałkiem banana - powstanie w ten sposób bardzo odżywczy, regeneracyjny koktajl

piątek, 13 września 2013

Dynia nie tylko na Halloween

Do Europy dynia przypłynęła w XV w. na statkach Kolumba – on sam zresztą odnotował w swoim pamiętniku dzień, w którym po raz pierwszy ujrzał to niezwykłe olbrzymie warzywo. Początkowo Europejczycy traktowali dynię jako egzotyczną ciekawostkę, jednak wkrótce odkryli jej zalety i już 100 lat później uprawiano ją w niemal wszystkich krajach. W Polsce szybko zdobyła popularność – pożywne i smaczne potrawy z dyni pojawiały się zarówno na stołach pańskich, jak i chłopskich.
Szczególnie cenna jest dynia o pomarańczowym miąższu, np. hokkaido – im kolor miąższu jest intensywniejszy, tym więcej w nim witamin. Dynie zawierają ich stosunkowo dużo: A, B1, B2, C, PP, oraz składników mineralnych, zwłaszcza fosforu, żelaza, wapnia, potasu i magnez oraz mnóstwo beta-karotenu, który w organizmie przekształca się w witaminę A. Zapobiega ona krzywicy u dzieci, wzmacnia wzrok, chroni przed nowotworami. Wraz z witaminą E wspaniale wpływa na cerę – utrzymuje odpowiednią wilgotność skóry i zwalcza niszczycielskie wolne rodniki. 
Beta - karoten pomaga zapobiegać trądzikowi, nowotworom oraz zwyrodnieniu plamki żółtej. Dynia jest szczególnie dobrym źródłem luteiny - karotenoidu, który chroni przed zwyrodnieniem plamki żółtej, zaćmą oraz nowotworem jelita grubego.
Magnez zawarty w dyni chroni przed alergią, astmą, chorobą wieńcową, nadciśnieniem, kamieniami nerkowymi oraz zespołem napięcia przedmiesiączkowego. Potas pomaga obnizyć ryzyko wystąpienia nadciśnienia, kamieni nerkowych, wylewu.
Dynia bogata jest w tiaminę, która wpływa zarówno na poprawę pamięci, jak i nastroju oraz witaminę C, zapobiegajacą zaćmie i chorobom przewlekłym.
Dynia jest niskokaloryczna. Dzięki dużej zawartości celulozy pomaga w kuracjach odchudzających. Dynia przyśpiesza również przemianę materii, dzięki czemu organizm pozbywa się nagromadzonych tłuszczów. Zawiera także pektyny i kwasy organiczne.
Działa odkwaszająco na organizm, moczopędnie, żółciopędnie, wzmacnia układ odpornościowy. I co ważne, nawet po ugotowaniu nie traci cennych właściwości.
Miąższ dyni może być stosowany jako środek przeciwwymiotny dla ciężarnych. 
W Azerbejdżanie odwar z kwiatów dyni jest wykorzystywany do leczenia trudno gojących się ran. Mieszkańcy Tybetu stosują dynię w żywieniu dietetycznym chorych na wątrobę, nerki i serce, a także na zapalenie żołądka, nadkwasotę, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy.
Dynia jest doskonałym produktem do stosowania w diecie dzieci, ludzi chorych na miażdżycę, stwardnienie tętnic, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, choroby wątroby, otyłość.
Cynk, którego dobrym źródłem są pestki dyni (10 mg w 100 g), ma dobroczynny wpływ na cerę – wzmacnia ją, rozjaśnia i wygładza, przyśpiesza gojenie ran. Nazywany jest też męskim pierwiastkiem – chroni prostatę, poprawia sprawność seksualną oraz żywotność plemników. Niestety, okazuje się, że blisko 70 proc. mężczyzn w wieku rozrodczym ma niedobory cynku, a powinni spożywać ok. 15 mg tego pierwiastka dziennie. Niedobór cynku powoduje mnóstwo dolegliwości związanych m.in. z prostatą. Cynk jest potrzebny włosom i paznokciom, a u płci męskiej, od urodzenia do starości, wpływa przede wszystkim na czynności jąder. Mężczyźni potrzebują cynku czterokrotnie bardziej niż kobiety.
Pestki dyni pomagają pozbyć się owsików i innych pasożytów. Wtakim przypadku należy je zjadać na czczo. Warto dodać, że są nieszkodliwe w przeciwieństwie do środków chemicznych stosowanych przy zwalczaniu pasożytów.
Nasiona dyni mają wyjątkową kombinację wielonienasyconych kwasów tłuszczowych oraz fitosteroli, które zapobiegają miażdżycy. Pestki dyni składają się w 30-40% z oleju, który zawiera bardzo dużo fitosteroli i nienasyconych kwasów tłuszczowych, które hamują odkładanie się w tkankach złogów cholesterolu i obniżających poziom cholesterolu LDL, a co za tym idzie – zapobiegają miażdżycy. Ponadto znajdują się w nich lekkostrawne białka, mikroelementy, selen, magnez, cynk, miedź i mangan. Stosuje się je od bardzo dawna w leczeniu stanów zapalnych nerek i pęcherza moczowego.
Pestki dyni pomagają osobom cierpiących na bezsenność oraz działają jako naturalny środek antydepresyjny. Dzieje się tak dlatego, że pestki dyni zawierają tryptofan, prekursor serotoniny i niacyny.  Zawierają one również kwas glutaminowy, który jest ważnym neuroprzekaźnikiem. Pomaga to w leczeniu niepokoju, depresji i nerwicy.
Olej z pestek dyni należy do najsmaczniejszych i najcenniejszych tłuszczów roślinnych. Pomaga w niedomaganiach wątroby i układu naczyniowo-sercowego. Nie znosi podgrzewania. Po otwarciu trzeba go przechowywać w lodówce.


100 g dyni zawiera:
28 kcal
1,3 g białka, 0,3 g tłuszczu, 7,7 g węglowodanów, 2,8 g błonnika
278 mg potasu, 66 mg wapnia, 43 mg fosforu, 14 mg magnezu, 0,8 mg żelaza
496 uq witaminy A, 2974 uq beta-karotenu, 1,03 mg witaminy E
0,05 mg tiaminy, 0,12 mg ryboflawiny, 0,50 mg niacyny, 8 mg witamiby C

Dynia to warzywo, które bardzo dobrze się przechowuje i idealnie nadaje na przetwory.
Aby przygotować samodzielnie przecier dyniowy należy pokroić miąższ w 2-3cm kostki i gotować na parze, aż zmiękną. Można również piec nieobraną dynię przekrojoną na pół lub pokrojoną w ćwiartki – w zależności od wielkości, układając ją przekrojoną stroną do dołu na natłuszczonej lub wyłożonej folią blaszce w temperaturze 200 stopni C, aż zmięknie. Następnie trzeba wydrążyć miąższ. Ugotowany lub upieczony miąższ można zmiksować w malakserze lub blenderze, albo przetrzeć przez sito.


Pyszna, rozgrzewająca zupa z dyni
kawałek dyni - około 0,7 – 1 kg 
4 szklanki wywaru warzywnego, duża cebula kawałek korzenia imbiru - 3 cm, 2 łyżki oliwy, świeżo zmielony, czarny pieprz, sól
do dekoracji:garść uprażonych pestek dyni gęsta, kwaśna śmietana lub jogurt - kilka łyżek

Obrać imbir i zetrzeć na tarce. 
Obrać cebulę i pokroić drobno.
Chwilę wszystko smażyć mieszając, po czym zalać wywarem z jarzyn, zagotować, zmniejszyć ogień i przykryć. Gotować na małym ogniu ok. 15 minut 
Po tym czasie dynia powinna być całkiem miękka. 
Następnie całość zmiksować, przyprawić solą i pieprzem.
Dojrzałą dynię przekroić na pół, usunąć włóknisty środek z pestkami, obrać
Miąższ pokroić w kostkę.
W garnku o grubym dnie rozgrzać oliwę i podsmażyć w niej najpierw cebulę, potem dodać imbir, a na końcu dynię. 
Każdą porcję udekorować kleksem śmietany i prażonymi pestkami dyni.

Chipsy z dyni
dynia hokkaido, oliwa z oliwek, ostra papryka w proszku, tymianek, szczypta soli. Dynię obrać i pokroić w cienkie plasterki. Pokropić oliwą i posypać przyprawami.
Piec w piekarniku w temp. 150 st. z termoobiegiem, aż chipsy będą  złoto-brązowe i chrupkie. 

Ciasto drożdżowe z dynią
375 g mąki pszennej (3 szklanki) 1, 5 łyżeczki drożdży instant 1/4 szklanki mleka 1/4 szklanki cukru 2 żółtka 50 g masła 100 g puree z dyni ( ok. 3/4 szklanki) szczypta soli, pół szklanki żurawiny
1 jajko na glazurę ewent. płatki migdałowe do posypania 
Mleko, masło, cukier, sól podgrzać razem w rondelku. Rozpuszczone lekko schłodzić, dodać ubite żółtka, a potem puree dyniowe. Mąkę zmieszać z drożdżami. Całość wymieszać, aż powstanie gładkie ciasto. Dać odpocząć 5 minut, dodać żurawinę i jeszcze raz wyrobić.Odstawić na godzinę do wyrośnięcia, powinno podwoić objętość.Zagnieść ponownie, przełożyć do formy wysmarowanej masłem i wysypanej mąką i jeszcze raz odstawić do wyrośnięcia.Piec w temperaturze 190°C około 35-40 minut do zbrązowienia.

Dynia pieczona z szałwią
kawałek dyni - około 0,7 kg lub dynia hokkaido, 4 łyżki oliwy, garść świeżych liści szałwii, świeżo zmielony, czarny pieprz,sól
Dynię przekroić na pół, usunąć włóknisty środek z pestkami, nie obierać tylko pokroić  w duże, ale cienkie kawałki - tak, jak arbuza. 
Kawałki dyni rozłożyć na blaszce do pieczenia wysmarowanej połową oliwy.

Tak upieczona dynia może służyć jako dodatek do mięs. 
Dynię przełożyć liśćmi szałwi, posypać solą i pieprzem. Spryskać pozostałą oliwą. Piec w piekarniku nagrzanym do 200C około 40 minut, aż dynia będzie po nakłuciu miękka.