Pokazywanie postów oznaczonych etykietą luteina. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą luteina. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 20 stycznia 2015

Zielona multiwitamina, czyli jarmuż

Jarmuż jest jednym z najwcześniej uprawianych warzyw kapustnych wywodzących się z rejonu Morza Śródziemnego. Jest to roślina sezonu zimowego, odporna na mróz. To bogaty w składniki odżywcze dodatek do sałatek, zup lub może stanowić samodzielne danie.
 Pochodzi z rodziny kapustowatych, tej samej do której należą kapusta, brokuły, brukselka, kalafior. Kryją one w sobie dużą zawartość glukozynolanów - substancji fitochemicznych, których regularne spożywanie wiąże się ze zmniejszeniem ryzyka zachorowania na kilkanaście typów nowotworów. Warzywa należące do tej rodziny zawierają także flawonoidy, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania układu krążenia i pobudzania do aktywności układu immunologicznego.
Jarmuż zawiera roślinne sterole, przyczyniające się do utrzymania niskiego poziomu cholesterolu.
Składniki odżywcze zawarte w jarmużu korzystnie wpływają na błonę komórkową. Witaminy z grupy B korzystnie wpływają na gospodarkę energetyczną organizmu. Zaś wysoka zawartość witaminy C ma ogromne znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego.
Jarmuż zawiera również beta-karoten, znaczne ilości luteiny i zeaksantyny - przyjaznych dla oczu oraz bardzo cenną witaminę K, która pomaga w krzępnięciu krwi, gojeniu się ran oraz zrastaniu kości. Kiedy mówimy o mocnych kościach prawdopodobnie myślimy o mleku i jego przetworach, ale okazuje się, że zielone liściaste warzywo, jakim jest jarmuż to również spora dawka wapnia.
Jest doskonałym źródłem żelaza, fosforu, magnezu, potasu.
Jarmuż, podobnie jak inni członkowie jego rodziny charakteryzuje się umiejętnością utrzymywania równowagi hormonalnej, dzięki czemu pomaga zapobiegać nowotworom piersi i macicy.
Pokrojone liście jarmużu można dostać w paczkach w supermarketach, ale warto szukać świeżych liści jarmużu na lokalnych targach czy sklepach warzywnych.
Mimo tego, że jarmuż w swoim składzie przypomina lekarstwo to bynajmniej smakuje o wiele lepiej.
Można go gotować na parze, w bulionie, dusić, przyprawiać czosnkiem, imbirem, sokiem z cytryny, papryczką chili, pieprzem.

Sycący makaron z jarmużem

- 400 g makaronu wstążki
- 250 g porwanego na kawałki jarmużu
- 1 por pokrojony w krążki
- 20 ml śmietany słodkiej
- 2-3 pokrojone drobno ząbki czosnku
- 50 g sera pleśniowego
- łyżka oliwy
- sól, pieprz

Rozgrzać oliwę, dodać por i czosnek, podsmażyć na wolnym ogniu, aż por nieco zmięknie.
Dodać jarmuż. Dusić ok. 10-15 minut.
W między czasie ugotować makaron.
Wlać śmietanę do jarmużu , podgrzewać aż zgęstnieje, doprawić solą i pieprzem.
Dodać pokruszony ser pleśniowy. 
Połączyć sos jarmużowo-serowy z makaronem.


Odżywczy i poprawiający metabolizm zielony koktajl 
( porcja dla 1 osoby)

- 1 banan
- garść porwanego jarmużu
- sok z 1/2 cytryny
- 1/2 awokado
- 1 obrane ze skórki kiwi
- szczypta imbiru
- 100 ml wody 

Wszystkie składniki włożyć do blendera i zmiksować.





Gulasz z jarmużu

Doskonałe pesto z jarmużu

Przebojowe jarmużowe chipsy

Zupa z jarmużu i groszku







piątek, 20 września 2013

Złociste kolby kukurydzy

Była podstawowym pożywieniem Inków, Azteków i Majów. Do Europy została przywieziona przez Krzysztofa Kolumba.
Jest doskonałym źródłem złożonych węglowodanów, błonnika i tiaminy. Kukurydza to niskotłuszczowy pokarm, który dostarcza energii oraz pomaga zapobiegać chorobom serca, nowotworom. zwyrodnieniu plamki żółtej oraz otyłości.
Błonnik rozpuszczalny zawarty w kukurydzy może obniżać stężenie cholesterolu, uniemożliwiając wchłonięcie go do organizmu. Osoby, które starają się odchudzić powinny siegnąc po pokarmy bogate w błonnik, ponieważ zwiększają one objętość pokarmu, co powoduje dłuższe uczucie sytości.
Inhibitory proteazy pomagają zwalczać nowotwory, zatrzymując podział białek odpowiedzialnych za niekontrolowany wzrost komórek.
Kukurydza zawiera kwas foliowy, zapobiegajacy wadom układu nerwowego u płodu, a badania potwierdzają, że redukuje również ryzyko wystąpienia choroby serca oraz nowotworu.
Luteina i zeaksantyna występujące w kukurydzy zapobiegają chorobom oczu związanych z wiekiem, takim jak zwyrodnienie plamki żółtej, będącej główna przyczyną niedowidzenia ludzi starszych. Kukurydza zawiera szczególnie duzo luteiny. Luteina nie tylko chroni nasze oczy, ale również przyczynia się do lepszego rozwoju płodu u kobiet w ciąży. Korzystnie wpływa ona również na owulację.
Badacze z Luizjany zauważyli, że w społeczeństwach, w których jada się bardzo dużo kukurydzy, rzadko występuje rak jelita grubego, piersi i prostaty. Uważają, iż jest to zasługą zeaksantyny.
Kukurydza bogata jest również w tiaminę, niezbędną do przetwarzania pokarmu w energię, jej niedobór może powodować zmęczenie. Tiamina jest równiez potrzebna do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego.
W składzie kukurydzy znajdziemy również selen, witaminę E, beta-karoten, które chronia przed działaniem wolnych rodników, wpływają na zwiększenie odporności.
Kukurydza ponadto jest źródłem takich minreałów, jak : potas, sód, wapń, magnez, żelazo, miedź, mangan, fosfor, cynk,jod.
Z ziaren kukurydzy tłoczony jest również olej tłusty zawierający 55-65% kwasu linolowego, 12-14% kwasu palmitynowego, 4% kwasu stearynowego, 29% kwasu olejowego oraz dużą ilość witaminy E, mający możliwości obniżenia cholesterolu LDL we krwi.
Z kukurydzy powstaje bezglutenowa mąka kukurydziana, kasza, skrobia, płatki kukurydziane

100 g kukurydzy nieprzetworzonej to około 110 kcal. 
3,7 g białka, 1,5 g tłuszczu, 23,4 g węglowodanów, 3,3 g błonnika
283 mg potasu, 6 mg wapnia, 102 mg fosforu, 37 mg magnezu, 0,8 mg żelaza
9 uq witaminy A, 56 uq beta-karotenu, 052 mg witaminy E
0,143 mg tiaminy, 0,080 mg ryboflawiny, 1,70 mg niacyny
12 mg witaminy C

Kukurydza z puszki zawiera o 2/3 mniej skrobi niż świeża, natomiast posiada 5 razy więcej cukru oraz bardzo dużo soli.
Aby zatrzymać w kukurydzy witaminy rozpuszczalne w wodzie, najlepiej gotować ją na parze. Posypać ziołami, posmarować lekko masłem. Tak przygotowana jest moim subiektywnym zdaniem najpyszniejsza.
Najczęściej jednak kukurydzę gotuje się w wodzie. Nie należy gotować jej wówczas dłużej niż 10 minut, aby zapobiec utracie składników odżywczych.
Mąki kukurydzianej można dodać do ciasta na naleśniki, panierek.
Natomiast z kaszki kukurydzianej warto przygotować polentę i podawać zamiast makaronu, ryżu czy ziemniaków.

Polenta z pestkami słonecznika

kasza kukurydziana drobna 1,5 szkl
pestki słonecznika i dyni mieszane 1/2 szkl natka pietruszki masło sólKaszę ugotować z masłem, dodając tyle wody, aby się rozkleiła, dodać pestki i natkę. Lekko posolić.

Placki tortilla

10 dag mąki kukurydzianej, ½ szklanki wody, 1 łyżeczka soli, 1 łyżeczka oleju z oliwek lub ewentualnie smalcu. 
Mąkę, sól i tłuszcz dokładnie wymieszać, a następnie wyrobić ciasto powoli dolewając wody. Ciasto powinno mieć konsystencję ciasta do makaronu. Następnie formuje się okrągłe placki i piecze na patelni bez tłuszczu do uzyskania lekko brązowej barwy. 
W tortille zawija się farsze warzywne mięsne i podaje z sosami.

wtorek, 17 września 2013

Włochate siedlisko witamin - kiwi

Bury, włochaty, niepozorny, jajowaty owoc oprócz imponujących ilości witaminy C zawiera bogactwo fitosubstancji, które pobudzają układ odpornościowy oraz chronią przed chorobami oczu, serca i nowotworami.
Zawarta w kiwi aktynidyna wspomaga trawienie, pobudzając naturalne procesy trawienne.
Pektyny, będące rodzajem rozpuszczalnego błonnika, zapobiegają chorobom serca i cukrzycy, podczas gdy nierozpuszczalny błonnik wpływa na sprawną pracę układu pokarmowego i zapobiega zaparciom.
Jeden owoc kiwi dostarcza ok.2 g błonnika, prawie połowa z tego to błonnik rozpuszczalny.
W składzie kiwi występuje kwas chlorogenowy - związek , który jest przeciwutleniaczem i zapobiega rozwojowi nowotworów.
Istotna jest również obecność luteiny- karotenoidu, redukujacego ryzyko nowotworu jelita grubego, zaćmy i zwyrodnienia plamki żółtej.
Kiwi jest znakomitym źródłem potasu, pierwiastka ważnego dla sprawnej pracy serca oraz mającego wpływ na ciśnienie krwi. Odpowiedni poziom potasu jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania mięśnia sercowego. Okresowe niedobory potasu występują często u osób aktywnych. Dlatego osoby trenujące powinny dbać o bogactwo potasu w swojej diecie.
W jednym owocu kiwi zanajdują się 252 mg potasu.
Kiwi zawiera bardzo dużo witaminy C, która działa jak silny przeciwutleniacz. Zapobiega infekcjom górnych dróg oddechowych, chorobom serca, wspomaga układ odpornościowy, a także może strzec przed niektórymi rodzajami nowotworów. Chroni równiez przed zaćmą.
Jeden owoc kwi zawiera około 75 mg witaminy C.
Aby zachować witaminę C zawartą w kiwi, należy jeść surowe owoce.
Warto wspomnież, że organizm ludzki nie magazynuje witaminy C, dlatego należy dostarczać tę cennę witaminę codziennie.Przeciętny człowiek potrzebuje dziennie ok 70 mg tej witaminy, ale w okresie jesienno-zimowym warto zwiększyć codzienną dawkę produktów bogatych w witaminę C, aby wzmocnić układ odpornościowy. O witaminę C w codziennej diecie powinni szczególnie zadbać palacze.
Owoce kiwi zawierają również witaminy A, E, K, żelazo, wapń, cynk, fosfor, miedź, mangan, selen, kwas foliowy.
100 g kiwi zawiera 56 kcal. Średniej wielkości kiwi waży ok. 75 g, czyli ma 42 kcal.
100 g kiwi to :
0,9 g białka, 0,5 g tłuszczu, 13,9g węglowodanów, 2,1 g błonnika
290 mg potasu, 25 mg wapnia, 32 mg fosforu, 15 mg magnezu, 0,4 mg żelaza
7 uq witaminy A, 43 uq beta-karotenu, 0,20 mg witaminy E,
0,020 mg tiaminy, 0,050 mg ryboflawiny, 0,50  mg niacyny, 38 uq folianów
59 mg witaminy C
Jeśli łączymy kiwi z mięsem, drobiem czy rybą np. w sałatkach, dodajemy je tuż przed podaniem, ponieważ enzym aktynidyna powoduje, że białko zwierzęce staje się gąbczaste.
Kiwi doskonale nadaje się do sałatek owocowych w połączeniu z bananem, truskawkami, pomarańczami itd. Takie kolorowe ładnie podane sałatki często są zachęcające dla dzieci. Można w ten sposób "przemycić" cenne owoce do dziecięcego jadłospisu.
Jednakże należy ostrożnie wprowadzac kiwi do diety dziecięcej, ponieważ może ono wywoływać alergie, podobnie zresztą jak inne owoce.
Pomysły na kiwi :
- zmiksuj obrane kiwi z sokiem z limonki, dodaj do gazowanej wody mineralnej z lodem - powstanie orzeźwiający napój
- połącz cząstki kiwi z ogórkiem, czerwoną papryką, polej oliwą z oliwek i podawaj jako dodatek do kurczaka z grilla
- pokrojone w plasterki kiwi wymieszaj z serem feta, pomidorami i rzymską sałatą, polej winegretem
- można je również zmiksować z kefirem truskawkami, kawałkiem banana - powstanie w ten sposób bardzo odżywczy, regeneracyjny koktajl

piątek, 13 września 2013

Dynia nie tylko na Halloween

Do Europy dynia przypłynęła w XV w. na statkach Kolumba – on sam zresztą odnotował w swoim pamiętniku dzień, w którym po raz pierwszy ujrzał to niezwykłe olbrzymie warzywo. Początkowo Europejczycy traktowali dynię jako egzotyczną ciekawostkę, jednak wkrótce odkryli jej zalety i już 100 lat później uprawiano ją w niemal wszystkich krajach. W Polsce szybko zdobyła popularność – pożywne i smaczne potrawy z dyni pojawiały się zarówno na stołach pańskich, jak i chłopskich.
Szczególnie cenna jest dynia o pomarańczowym miąższu, np. hokkaido – im kolor miąższu jest intensywniejszy, tym więcej w nim witamin. Dynie zawierają ich stosunkowo dużo: A, B1, B2, C, PP, oraz składników mineralnych, zwłaszcza fosforu, żelaza, wapnia, potasu i magnez oraz mnóstwo beta-karotenu, który w organizmie przekształca się w witaminę A. Zapobiega ona krzywicy u dzieci, wzmacnia wzrok, chroni przed nowotworami. Wraz z witaminą E wspaniale wpływa na cerę – utrzymuje odpowiednią wilgotność skóry i zwalcza niszczycielskie wolne rodniki. 
Beta - karoten pomaga zapobiegać trądzikowi, nowotworom oraz zwyrodnieniu plamki żółtej. Dynia jest szczególnie dobrym źródłem luteiny - karotenoidu, który chroni przed zwyrodnieniem plamki żółtej, zaćmą oraz nowotworem jelita grubego.
Magnez zawarty w dyni chroni przed alergią, astmą, chorobą wieńcową, nadciśnieniem, kamieniami nerkowymi oraz zespołem napięcia przedmiesiączkowego. Potas pomaga obnizyć ryzyko wystąpienia nadciśnienia, kamieni nerkowych, wylewu.
Dynia bogata jest w tiaminę, która wpływa zarówno na poprawę pamięci, jak i nastroju oraz witaminę C, zapobiegajacą zaćmie i chorobom przewlekłym.
Dynia jest niskokaloryczna. Dzięki dużej zawartości celulozy pomaga w kuracjach odchudzających. Dynia przyśpiesza również przemianę materii, dzięki czemu organizm pozbywa się nagromadzonych tłuszczów. Zawiera także pektyny i kwasy organiczne.
Działa odkwaszająco na organizm, moczopędnie, żółciopędnie, wzmacnia układ odpornościowy. I co ważne, nawet po ugotowaniu nie traci cennych właściwości.
Miąższ dyni może być stosowany jako środek przeciwwymiotny dla ciężarnych. 
W Azerbejdżanie odwar z kwiatów dyni jest wykorzystywany do leczenia trudno gojących się ran. Mieszkańcy Tybetu stosują dynię w żywieniu dietetycznym chorych na wątrobę, nerki i serce, a także na zapalenie żołądka, nadkwasotę, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy.
Dynia jest doskonałym produktem do stosowania w diecie dzieci, ludzi chorych na miażdżycę, stwardnienie tętnic, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, choroby wątroby, otyłość.
Cynk, którego dobrym źródłem są pestki dyni (10 mg w 100 g), ma dobroczynny wpływ na cerę – wzmacnia ją, rozjaśnia i wygładza, przyśpiesza gojenie ran. Nazywany jest też męskim pierwiastkiem – chroni prostatę, poprawia sprawność seksualną oraz żywotność plemników. Niestety, okazuje się, że blisko 70 proc. mężczyzn w wieku rozrodczym ma niedobory cynku, a powinni spożywać ok. 15 mg tego pierwiastka dziennie. Niedobór cynku powoduje mnóstwo dolegliwości związanych m.in. z prostatą. Cynk jest potrzebny włosom i paznokciom, a u płci męskiej, od urodzenia do starości, wpływa przede wszystkim na czynności jąder. Mężczyźni potrzebują cynku czterokrotnie bardziej niż kobiety.
Pestki dyni pomagają pozbyć się owsików i innych pasożytów. Wtakim przypadku należy je zjadać na czczo. Warto dodać, że są nieszkodliwe w przeciwieństwie do środków chemicznych stosowanych przy zwalczaniu pasożytów.
Nasiona dyni mają wyjątkową kombinację wielonienasyconych kwasów tłuszczowych oraz fitosteroli, które zapobiegają miażdżycy. Pestki dyni składają się w 30-40% z oleju, który zawiera bardzo dużo fitosteroli i nienasyconych kwasów tłuszczowych, które hamują odkładanie się w tkankach złogów cholesterolu i obniżających poziom cholesterolu LDL, a co za tym idzie – zapobiegają miażdżycy. Ponadto znajdują się w nich lekkostrawne białka, mikroelementy, selen, magnez, cynk, miedź i mangan. Stosuje się je od bardzo dawna w leczeniu stanów zapalnych nerek i pęcherza moczowego.
Pestki dyni pomagają osobom cierpiących na bezsenność oraz działają jako naturalny środek antydepresyjny. Dzieje się tak dlatego, że pestki dyni zawierają tryptofan, prekursor serotoniny i niacyny.  Zawierają one również kwas glutaminowy, który jest ważnym neuroprzekaźnikiem. Pomaga to w leczeniu niepokoju, depresji i nerwicy.
Olej z pestek dyni należy do najsmaczniejszych i najcenniejszych tłuszczów roślinnych. Pomaga w niedomaganiach wątroby i układu naczyniowo-sercowego. Nie znosi podgrzewania. Po otwarciu trzeba go przechowywać w lodówce.


100 g dyni zawiera:
28 kcal
1,3 g białka, 0,3 g tłuszczu, 7,7 g węglowodanów, 2,8 g błonnika
278 mg potasu, 66 mg wapnia, 43 mg fosforu, 14 mg magnezu, 0,8 mg żelaza
496 uq witaminy A, 2974 uq beta-karotenu, 1,03 mg witaminy E
0,05 mg tiaminy, 0,12 mg ryboflawiny, 0,50 mg niacyny, 8 mg witamiby C

Dynia to warzywo, które bardzo dobrze się przechowuje i idealnie nadaje na przetwory.
Aby przygotować samodzielnie przecier dyniowy należy pokroić miąższ w 2-3cm kostki i gotować na parze, aż zmiękną. Można również piec nieobraną dynię przekrojoną na pół lub pokrojoną w ćwiartki – w zależności od wielkości, układając ją przekrojoną stroną do dołu na natłuszczonej lub wyłożonej folią blaszce w temperaturze 200 stopni C, aż zmięknie. Następnie trzeba wydrążyć miąższ. Ugotowany lub upieczony miąższ można zmiksować w malakserze lub blenderze, albo przetrzeć przez sito.


Pyszna, rozgrzewająca zupa z dyni
kawałek dyni - około 0,7 – 1 kg 
4 szklanki wywaru warzywnego, duża cebula kawałek korzenia imbiru - 3 cm, 2 łyżki oliwy, świeżo zmielony, czarny pieprz, sól
do dekoracji:garść uprażonych pestek dyni gęsta, kwaśna śmietana lub jogurt - kilka łyżek

Obrać imbir i zetrzeć na tarce. 
Obrać cebulę i pokroić drobno.
Chwilę wszystko smażyć mieszając, po czym zalać wywarem z jarzyn, zagotować, zmniejszyć ogień i przykryć. Gotować na małym ogniu ok. 15 minut 
Po tym czasie dynia powinna być całkiem miękka. 
Następnie całość zmiksować, przyprawić solą i pieprzem.
Dojrzałą dynię przekroić na pół, usunąć włóknisty środek z pestkami, obrać
Miąższ pokroić w kostkę.
W garnku o grubym dnie rozgrzać oliwę i podsmażyć w niej najpierw cebulę, potem dodać imbir, a na końcu dynię. 
Każdą porcję udekorować kleksem śmietany i prażonymi pestkami dyni.

Chipsy z dyni
dynia hokkaido, oliwa z oliwek, ostra papryka w proszku, tymianek, szczypta soli. Dynię obrać i pokroić w cienkie plasterki. Pokropić oliwą i posypać przyprawami.
Piec w piekarniku w temp. 150 st. z termoobiegiem, aż chipsy będą  złoto-brązowe i chrupkie. 

Ciasto drożdżowe z dynią
375 g mąki pszennej (3 szklanki) 1, 5 łyżeczki drożdży instant 1/4 szklanki mleka 1/4 szklanki cukru 2 żółtka 50 g masła 100 g puree z dyni ( ok. 3/4 szklanki) szczypta soli, pół szklanki żurawiny
1 jajko na glazurę ewent. płatki migdałowe do posypania 
Mleko, masło, cukier, sól podgrzać razem w rondelku. Rozpuszczone lekko schłodzić, dodać ubite żółtka, a potem puree dyniowe. Mąkę zmieszać z drożdżami. Całość wymieszać, aż powstanie gładkie ciasto. Dać odpocząć 5 minut, dodać żurawinę i jeszcze raz wyrobić.Odstawić na godzinę do wyrośnięcia, powinno podwoić objętość.Zagnieść ponownie, przełożyć do formy wysmarowanej masłem i wysypanej mąką i jeszcze raz odstawić do wyrośnięcia.Piec w temperaturze 190°C około 35-40 minut do zbrązowienia.

Dynia pieczona z szałwią
kawałek dyni - około 0,7 kg lub dynia hokkaido, 4 łyżki oliwy, garść świeżych liści szałwii, świeżo zmielony, czarny pieprz,sól
Dynię przekroić na pół, usunąć włóknisty środek z pestkami, nie obierać tylko pokroić  w duże, ale cienkie kawałki - tak, jak arbuza. 
Kawałki dyni rozłożyć na blaszce do pieczenia wysmarowanej połową oliwy.

Tak upieczona dynia może służyć jako dodatek do mięs. 
Dynię przełożyć liśćmi szałwi, posypać solą i pieprzem. Spryskać pozostałą oliwą. Piec w piekarniku nagrzanym do 200C około 40 minut, aż dynia będzie po nakłuciu miękka.

środa, 11 września 2013

Dlaczego warto jeść cebulę, pory i szczypiorek ?

Wszystkie rośliny z rodziny czosnkowatych - cebula,  szczypior, por, dymka, szalotka są znane z zawartości licznych fitosubstancji oraz błonnika, które mogą chronić przed nowotworami, chorobą wieńcową i zaparciami.
Wszystkie rośliny czosnkowate są bogatym źródłem błonnika rozpuszczalnego i nierozpuszczalnego, który zabezpiecza przed zaparciami, hemoroidami, wysokim stężeniem cholesterolu oraz otyłością.
Szalotki są bogatym źródłem fruktooligosacharydów, węglowodanów nie ulegających strawieniu, które sprzyjają rozwojowi pożytecznych bakterii w jelicie grubym.
W porach występuje substancja przeciwnowotworowa- kempferol, która powoduje powstawanie związków powodujących raka.
Kwercetyna - przeciwutleniacz zawarrty w czerwonej cebuli wykazał zdolność hamowania nowotworórozwojowi choroby wieńcowej.
Badania dużej populacji wykazały zmniejszone ryzyko zachorowań na nowotwór płuc u osób, które jadły pokarmy bogate w kwercetynę. Naukowcy dowiedli, że kwercetyna zawarta w czerwonej cebuli jest lepiej przyswajalna niż ten sam związek znajdujący się w innych pokarmach.
Luteina i zeaksantyna - barwniki obecne w zielonych częściach pora i szczypiorku. Działają razem, chroniąc komórki przed zniszczeniem mogącym prowadzić do utraty wzroku i nowotworów.
Siarczek diallilu - występujący najobficiej w cebuli, zwiększa wydzielanie enzymów zwalczających nowotwory, szczególnie żołądka.
Wysoka temperatura rozkłada siarczek diallilu. Świeża, surowa cebula przynosi najwięcej zdrowotnych korzyści. Rozdrabnianie, wręcz żucie cebuli pomaga uwolnić dobroczynne fitosubstancje.
W postaci surowej nie jest wskazana dla osób cierpiących na ostre dolegliwości wątroby lub woreczka żółciowego. 
Sok z cebuli działa jak prawdziwy antybiotyk. Niszczy bakterie, które powodują infekcje skóry, w tym gronkowca złocistego. Cebula jest używana do leczenia ran, czyraków, ropni, oparzeń, pęknięć skóry i trądziku. Sok z cebuli zapobiega infekcjom i ułatwia gojenie się ran, szczególnie oparzeń. W przypadku trądziku, ropni i ran skóry stosuje się kompresy z cebuli.
Hormon roślinny glukokinina zapobiega pojawieniu się i rozwojowi cukrzycy u osób predysponowanych. Cebula jest świetnym uzupełnieniem leczenia cukrzycy. Surowa cebula obniża poziom cukru we krwi i pozwala zmniejszyć dawkę insuliny.
Cebula ma działanie przeciwzapalne i wykrztuśne, ponieważ ułatwia pozbywanie się wydzieliny zalegającej w gardle, upłynniając ją. Jest idealnym lekiem na wszelkiego rodzaju infekcje górnych dróg oddechowych: zapalenie gardła, zapalenie zatok przynosowych, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli itd. Bulion cebulowy odblokowuje gardło i jest bardzo skuteczny w leczeniu anginy i zapalenia migdałków. W przypadku pozostałych dolegliwości dróg oddechowych najlepszym sposobem jest tradycyjny syrop z cebuli z dodatkiem miodu lub cytryny. Syrop z cebuli wzmacnia odporność, jest skuteczny w leczeniu przeziębienia i grypy. To domowy sposób na kaszel. Przygotowanie jest proste. Wystarczy obraną, pokrojoną cebulę zasypać cukrem i pozostawić w ciepłym miejscu na kilka godzin. Zimą taki syrop warto pić kilka razy dziennie.
Cebula ma działanie rozrzedzające krew i przeciwdziałające tworzeniu się zakrzepów.
Zupa cebulowa jest dobra na kaca, gdyż poprawia funkcjonowanie nadwyrężanej alkoholem wątroby.
Bakteriobójcze, odkażające i przeciwzapalne właściwości cebuli są skutecznie wykorzystywane po ukąszeniu osy, pszczoły. Posmarowanie plasterkiem cebuli miejsca ukąszenia sprawia, że ranka szybko się goi (trzeba jednak najpierw usunąć żądło).

100 G cebuli zawiera:
30 kcal
1,4 g białka, 0,4 g tłuszczu, 6,9 g węglowodanów, 1,7 g błonnika
6 mg sodu, 121 mg potasu, 25 mg wapnia, 14 mg fosforu, 8 mg magnezu, 0,5 mg żelaza,
2 uq witaminy A, 12 uq beta-karotenu, 0,12 mg witaminy E, 
0,030 mg tiaminy, 0,030 mg ryboflawiny, 0,20 mg niacyny, 
6 mg witaminy C

Chociaż charakterystyczny smak i zapach cebuli nie każdemu odpowiadają, jednak warto dodawać ją do sałatek, kanapek i dań głównych. 
Miłośnicy cebuli niekiedy jedzą ją nawet jak jabłko ;-)

piątek, 30 sierpnia 2013

Moc zielonych różyczek czyli uzdrawiające brokuły

Brokuły znane są od prawie trzech tysięcy lat. W Europie rozpowszechnili je Włosi.
Są jednym z najbardziej przebadanych warzyw, noszącym miano superpożywienia.
Zawierają beta-karoten, który neutralizuje cząsteczki wolnych rodników, uszkadzających błony komórkowe.
Są doskonałym źródłem błonnika, wpływającego na regularną pracę przewodu pokarmowego.
Zawarte w brokułach glukozynolaty po zjedzeniu rozbijają się na liczne związki takie jak indole, sulforafan, izotiocyjaniany, które wykazują działanie przeciwnowotworowe. Indole to związki, które chronią przed nowotworami hormonozależnymi, takimi jak rak piersi czy gruczołu krokowego.
Izotiocyjaniany to związki, które pobudzają organizm do produkcji własnych enzymów o działaniu przeciwnowotworowym, przez co neutralizują czynniki rakotwórcze, zawarte np. w dymie tytoniowym.
Brokuły są źródłem kwasu foliowego, witaminy z grupy B, która może redukować prawdopodobieństwo wystąpienia choroby nowotworowej oraz niektórych wad wrodzonych układu nerwowego. Pomaga również kontrolować stężenie homocysteiny, aminokwasu mającego związek z chorobami serca.
1 szklanka gotowanych brokułów zawiera 78 mcg kwasu foliowego, co stanowi ok. 20 % dziennego zapotrzebowania.
Niedobory kwasu foliowego mają również związek z depresją. Dostarczanie organizmowi kwasu foliowego zwiększa poziom hormonu serotoniny, redukując objawy depresji.
Kwas foliowy jest jednym z podstawowych składników odżywczych dla kobiet w ciąży, ponieważ wspomaga prawidłowy rozwój ukladu nerwowego płodu.
Brokuły są dobre dla naszych oczu. Zawierają luteinę - kartenoid zapobiegający chorobom oczu.
Luteina ma również działanie przeciwnowotworowe wobec nowotworów jelita grubego.
Brokuły są bogatym źródłem potasu , który może zmniejszać ryzyko wylewu oraz obniżać ciśnienie krwi. Potas zapobiega także skurczom mięśni.
1 szklanka  gotowanych brokułów zawiera 456 mcg potasu, czyli ok. 15 % dziennego zapotrzebowania.
Brokuły są także znakomitym źródłem wapnia, pierwiastka niezbędnego do utrzymania prawidłowej budowy kości. Dieta bogata w wapń ma znaczenie w profilaktyce oraz leczeniu osteoporozy.
Warzywo to zawiera silny związek o nazwie sulforafan, który zwiększa aktywność enzymów działających przeciwnowotworowo, może też powstrzymywać tworzenie się guzów.
Naukowcy wykazali, że sulforafan zapobiega na poziomie genów zmianom w naczyniach płucnych w chorobach płuc. Związek ten jest również skuteczny w zapobieganiu i terapii nadciśnienia tętniczego, raka prostaty oraz degeneracji mieszczącej się w oku plamki żółtej.
Japońscy naukowcy podkreślają rolę selenu w zwalczaniu chorób nowotworowych. Brokuły jako jedno z nielicznych warzyw wykazuje unikalną zdolność do akumulacji tego cennego mikroelementu z gleby.
Z kolei naukowcy z Uniwersytetu w Gunma podkreślają prewencyjną rolę, jaką odgrywają brokuły w schorzeniach układu krążenia - zapobiegają chorobie wieńcowej i zawałom serca.
Badania przeprowadzone w ostatnich latach wykazały również, iż związki zawarte w brokułach są bakteriobójcze w stosunku do Helicobacter pylor - bakterii mającej duży udział w rozwoju choroby wrzodowej żołądka i powstawaniu raka żołądka. Eksperymenty naukowe wykazały, że jedzenie brokułów powoduje już po dwóch miesiącach zmniejszenie tej patogennej bakterii w żołądku.
Brokuły są bogate również w witaminę C (zawartość witaminy C jest większa niż w pomarańczy), witaminy B1, B2, B3, B6, witaminę K. Zawierają również mangan, fosfor, żelazo, chrom - pomocny w leczeniu cukrzycy.
Zawartość witaminy A i K pomaga wchłaniać przez organizm witaminę D, która z kolei niezbędna jest przy wchłanianiu wapnia.
Brokuły mają działanie moczopędne. Poprawiają samopoczucie w zespole napięcia przedmiesiączkowego, usuwają szkodliwe toksyny z organizmu.
Działają korzystnie na skórę. Zaleca się spożywanie brokułów młodzieży w okresie dojrzewania, w uciążliwych chorobach skórnych w zwalczaniu trądziku, hamują również rozwój wirusa opryszczki.
Ułatwiają gojenie ran i zadrapań.
Brokuły są niskokaloryczne,  z powodzeniem mogą być stosowane w diecie odchudzającej.
100 g brokułów zawiera :
27 kcal
3 g białka
0,4 g tłuszczu
5,2 g węglowodanów
385 mg potasu
48 mg wapnia
66 mg fosforu
24 mg magnezu
1,9 mg żelaza
153 uq witaminy A
920 uq beta-karotenu
0, 070 mg tiaminy
0,120 mg ryboflawiny
0,60 mg niacyny
0,16 mg witaminy B6
119 uq kwasu foliowego
94 mg witaminy C
Przygotowując posiłki należy pamiętać o myciu brokułów pod bieżącą zimną wodą, gdyż pozostawienie ich w wodzie powoduje przechodzenie do niej bioaktywnych związków. Aby w pełni wydobyć z brokułów ich cenne właściwości najlepiej spożywać je na surowo lub gotować na parze.
Gotowanie brokułów zmniejsza zawartość szeregu leczniczych substancji, np. zmniejsza stężenie witaminy C o 50%. Gotowanie powinno odbywać się w lekko osolonej wodzie, nie dłużej niż 5-7 minut.
Brokuły mają szerokie zastosowanie kulinarne. Można przyrządzać z nich zupy, kremy, zapiekanki, sałatki, sosy, dipy.Można łączyć brokuły z innymi warzywami, makaronem, mięsem.
Warto włączyć to cenne dla zdrowia warzywo do naszego codziennego menu.

Niesamowicie prosta, pyszna zupa krem z brokułów
4 porcje
Potrzebujemy : litr bulionu warzywnego, jednego brokuła, 100 ml śmietany kremówki ( można użyć chudszej śmietany), 2 łyżki płatków migdałowych, 4 łyżki startego parmezanu, sól, pieprz, gałka muszkatałowa, natka pietruszki do dekoracji.
Brokuła dzielimy na kawałki, zalewamy przygotowanym bulionem (Nie używamy bulionu z kostek kupionych w sklepie, tylko przygotowujemy go samodzielnie. Nadmiar możemy zamrozić.) , gotujemy do miękkości. W tym czasie prażymy na suchej patelni płatki migdałów. Następnie miksujemy zupę. Dodajemy śmietanę, doprawiamy. Posypujemy płatkami migdałowymi, parmezanem, natką pietruszki. 

A tutaj kliknij po jeden z moich ulubionych przepisów, na równie prostą sałatkę z brokułami.

piątek, 23 sierpnia 2013

Kolorowe jedzenie na dobre widzenie


Pracujemy długo przy komputerze, czytamy, oglądamy telewizję. Wszystkie te czynności wymagają stałego napięcia mięśni poruszających gałką oczną i akomodacyjnych. To spory wysiłek dla naszych oczu, stąd zmęczenie, bóle oczu, pogorszenie widzenia. Dodatkowo jesteśmy narażeni na ataki wolnych rodników. Przebywamy w zadymionych, często przegrzanych lub klimatyzowanych pomieszczeniach. Problemy ze wzrokiem dotykają coraz więcej osób, niekoniecznie okularników i nasilają się z wiekiem. Szczególnie dotkliwie odczuwają je diabetycy, osoby cierpiące na zaćmę i jaskrę.
Precyzyjny mechanizm, jakim jest gałka oczna musi być odpowiednio odżywiony i chroniony, by mógł prawidłowo pracować.
Musimy regularnie dostarczać naszemu organizmu odpowiednią dawkę witamin i antyoksydantów. W każdym posiłku powinna znaleźć się porcja warzyw i owoców. Z diety powinniśmy wyeliminować tłuste mięsa i wędliny, ponieważ zawarte w nich nasycone kwasy tłuszczowe pogarszają kondycję naczyń krwionośnych, również tych odżywiających siatkówkę oka. Niewskazane w diecie są również słodycze, w szczególności kupne ciastka i jedzenie fast food, ze względu na zawartość kwasów tłuszczowych trans, które zwiększają ryzyko zwyrodnienia plamki żółtej.
Co powinna zawierać dieta przyjazna dla oczu ?
Pieczywo pełnoziarniste, brązowy ryż, kaszę gryczaną i jęczmienną, płatki zbożowe - najlepsze źródła witamin z grupy B, która wspomaga pracę nerwu wzrokowego oraz poprawia ostrość widzenia.
Półtłusty nabiał (mleko, jogurt, maślanka, twaróg). Pieczywo smarujemy cienką warstwą masła.
W przypadku wysokiego cholesterolu wybierajmy chudy nabiał, masło możemy zastąpić oliwą z oliwek.
Półtłusty nabiał jest źródłem ryboflawiny i witaminy A - niezbędnej do wytwarzania rodopsyny, bez której niemożliwe byłoby rozróżnianie kolorów i widzenie przy słabym oświetleniu, po zmierzchu.  Natomiast ryboflawina współpracując z witaminą A wspomaga prawidłowe funkcjonowanie naczyń krwionośnych oka. Zmniejsza nadwrażliwość na zbyt jasne światło, obniża ryzyko zaćmy.
Zielone, pomarańczowe i żółte warzywa np.jarmuż, szpinak, natka pietruszki, sałata, brokuły, kapusta, brukselka,papryka, marchew, dynia, kukurydza, groszek cukrowy, fasolka szparagowa. Zawierają one beta-karoten ( poprawia ostrość wzroku), luteinę i zeaksantynę ( silne przeciwutleniacze chroniące siatkówkę oka przed promieniowaniem UV, promieniowaniem jonizującym komputerów i telewizorów, a także przed szkodliwym działaniem wolnych rodników. Dieta bogata w luteinę i zeaksantynę może zmniejszać ryzyko zwyrodnienia plamki żółtej.
Luteina i zeaksantyna są także w żółtku jaja. Luteina rozpuszcza się w tłuszczu, dlatego do potraw w których występuje dobrze jest dodać kilka kropli oleju. Jest również lepiej przyswajalna w produktach ugotowanych, np. jajkach. Obróbka termiczna zwiększa bowiem biodostępność luteiny.
Według zaleceń Towarzystwa Chorych na Zwyrodnienie Plamki Żółtej, spożycie luteiny powinno wynosić co najmniej 6 mg/dzień.
Arbuzy, morele, pomidory -zawierające kartenoid -likopen, który może chronić przed degeneracją plamki żółtej. Jego struktura chemiczna sprawia, że blokuje szkodliwe działanie wolnych rodników.
Jagody, borówki, aronia, ciemne winogrona, cytrusy, czarna porzeczka, truskawki  zawierające przeciwutleniacze chroniące oczy, czyli witaminę C (uszczelniającą naczynia krwionośne i wspomagającą działanie innych antyoksydantów) oraz antocyjany, czyli czerwone, niebieskie i fioletowe barwniki. Antocyjany zwalczają wolne rodniki i regenerują uszkodzone przez nie komórki. Uszczelniają też naczynia krwionośne, dzięki temu gałka oczna jest dobrze ukrwiona. Borówki dodatkowo działają przeciwzapalnie i bakteriostatycznie, zalecane przy zapaleniu spojówek.
Ryby morskie - zawierają nienasycone kwasy tłuszczowe omega-3, które wzmacniają i chronią siatkówkę oka przed działaniem wolnych rodników. Zwiększają wrażliwość fotoreceptorów na światło, uczestniczą w przetwarzaniu impulsów świetlnych w nerwowe, które są odbierane przez mózg. Kwasy omega-3 pomagają łagodzić objawy zespołu suchego oka, obniżają ciśnienie sródgałkowe, chroniąc przed jaskrą. Kwasy omega-3 gromadzą się w oku, chroniąc naczynia krwionośne, zmniejszając podatność oczu na stany zapalne.
Orzechy, awokado, oliwa z oliwek, olej rzepakowy - oprócz zdrowych tłuszczów mają sporo witaminy E, która chroni witaminę A i inne antyoksydanty przed utlenieniem, zapobiega uszkodzeniom naczyń krwionośnych i poprawia szczelność błon komórkowych.
Drób, jaja, owoce morza, produkty pełnoziarniste - zawierają cynk, który bierze udział w wytwarzaniu rodopsyny (białka fotoreceptorowego  zlokalizowanego w komórkach pręcikowych siatkówki oka), dzięki której możliwe jest rozróżnianie szarości i widzenie po zmroku. Zaleca się aby cynk był przyjmowany razem z selenem i miedzią.
Selen chroni komórki przed stresem oksydacyjnym (stan zaburzonej równowagi między antyoksydantami) i pomaga pozbywać się wolnych rodników. Odgrywa znaczącą rolę w leczeniu zaćmy. Źródłem selenu są m.in. ryby, chude mięso, drób, pszenica, brązowy ryż, pestki dyni,cebula, brokuły.
Miedź działa przeciwutleniająco , jest składnikiem wielu enzymów o działaniu antyoksydacyjnym. Występuje np. w orzechach, owocach morza, warzywach strączkowych, grzybach, pełnoziarnistych produktach zbożowych, awokado.
Pamiętajmy również, że oczom oprócz właściwej diety służy sen, unikanie zadymionych pomieszczeń, częste przebywanie na świeżym powietrzu wśród zieleni, przerwy podczas pracy przy komputerze, czytania, pisania, mruganie, gimnastyka oczu.

poniedziałek, 19 sierpnia 2013

Zdrowo i kolorowo, czyli papryka

Papryka słodka i ostre papryczki chili nie tylko dodają koloru i smaku potrawom, ale chronią przed chorobami serca, utratą wzroku oraz zapobiegają infekcjom, wzmacniając odporność. Papryka pobudza krążenie, wspomaga trawienie, regeneruje naskórek i poprawia koloryt cery. Papryki wszystkich barw są cennym źródłem błonnika, nieodzownego sprzymierzeńca naszego układu pokarmowego.
Papryka jest bogata w beta-karoten. Może zatem zapobiegać chorobom oczu, serca oraz niektórym nowotworom, ma wpływ na stan naszej skóry, włosów, paznokci. Szczególnie dobrym źródłem tego przeciwutleniacza jest czerwona papryka. Papryka zawiera również witaminę E, komplet witamin B - wpływający na przemianę materii i system nerwowy, oraz sporo jak na warzywo minerałów ( potas, wapń, magnez, żelazo, mangan, miedź). Spożywanie papryki pomaga obniżyć ciśnienie krwi oraz chroni przed chorobami układu krążenia.
Zawarte w papryce substancje fitoaktywne mają działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, poprawiają odporność organizmu.
Papryka czerwona zawiera rutynę zapobiegającą kruchości naczyń krwionośnych. Likopen nadający czerwony kolor jest doskonałym antyoksydantem, wzmacnia odporność i dobrze wpływa na wzrok.
Papryka zawiera również cenne dla naszego zdrowia luteinę i przeciwutleniacz zeaksantynę, których bogata obecność w diecie może chronić przed niektórymi nowotworami, chorobami serca, zwyrodnieniem plamki żółtej oraz zaćmą. Świeża czerwona papryka zawiera bardzo dużo luteiny, zaś papryka pomarańczowa i żółta jest najbogatszym źródłem zeaksantyny.
Kapsaicyna, o której wspominałam tutaj to fitosubstancja, dzięki której papryczka chili jest ostra, może ułatwiać oddychanie podczas kataru, zwiększając jednocześnie wydzielanie śluzu w górnych drogach oddechowych. Im bardziej pikantna papryczka, tym więcej zawiera kapsaicyny. Badania naukowe wskazują również, że kapsaicyna unieszkodliwia związki rakotwórcze, chociaż spożywana zbyt często i w dużych ilościach może być niebezpieczna dla żołądka. Kapsaicyna spożywana w niewielkich ilościach pobudza wydzielanie śliny oraz żołądek do produkcji kwasów trawiennych, dzięki czemu wspomaga trawienie. Kapsaicyna powoduje również wydzielanie endorfin tzw. hormonów szczęścia, które wpływają na dobre samopoczucie. Należy pamiętać, że spożywanie ostrej papryki jest przeciwwskazane przy niektórych chorobach przewodu pokarmowego - choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, refluks. Nie stosujemy jej też w żywieniu małych dzieci i osób starszych.
Wreszcie- papryka jest jednym z najbogatszych źródeł witaminy C ( w 100 g papryki znajduje się 144 mg witaminy C ), która chroni nas przed infekcjami dróg oddechowych. Połączone działanie beta-karotenu i witaminy C może zapobiegać zaćmie i zwyrodnieniu plamki żółtej. Szklanka pokrojonej świeżej papryki dostarcza więcej witaminy C (ok. 133 mg) niż szklanka soku pomarańczowego (82 mg).
Zielona papryka jest najmniej kaloryczna i zawiera duże ilości kwasu foliowego - ok. 1/4 dziennego zapotrzebowania mieści się w jednym strąku.Składnik zielonej papryki-chlorofil to związek roślinny mogący zapobiegać przemianom zdrowych komórek w nowotworowe oraz chronić przed czynnikami rakotwórczymi występującymi w środowisku.
Paprykę najlepiej jeść na surowo, jeśli chcemy wykorzystać zawartą w niej witaminę C. Aby zwiększyć przyswajanie beta-karotenu, podajemy paprykę podpieczoną z odrobiną jednonienasyconego kwasu tłuszczowego, np. oliwy z oliwek. Możliwości wykorzystania papryki w kuchni są niezliczone. Jest doskonała zarówno do sałatek, jak i do potraw duszonych, czy pieczonych. Wszystkie odmiany papryk można też mrozić.

Pieczona czerwona papryka
Papryki umyć, osuszyć, pokroić na połówki lub ćwiartki w przypadku dużych papryk. Oczyścić z pestek i białych błonek. Ułożyć na blasze wyłożonej papierem, do góry skórką. Wstawić do piekarnika nagrzanego na 200 stopni i piec ok. 20-30 minut, aż skóra zacznie robić się czarna i zaczną robić się na niej bąble. Wyjąć paprykę, włożyć do hermetycznego pojemnika lub do woreczka foliowego. Zostawić na kilka minut. Następnie obrać skórkę. Do pieczenia trzeba używać dorodnych, mięsistych papryk.
Upieczona papryka to nie tyko doskonały dodatek do kanapki, ale również składnik sałatki czy pizzy.
Nadmiar upieczonej papryki można zalać oliwą w słoiku, tak aby papryka była w całości pokryta i przechowywać w lodówce nawet kilkanaście dni.

Polecam : Pomysły na dania z papryki